Agathe Toman - CLOUD #2 9/15

To dzieło należy do „KOLEKCJI WSPÓLNEJ” artysty.
Fotografia drukowana na papierze fotograficznym z wykończeniem fine art o ziarnistej fakturze. Zrobiono zdjęcie w Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie będzie oprawiona, dołączony zostanie certyfikat autentyczności, wypełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu. Wydruk digigraphy fine art pigmentowy wysokiej jakości.
Agathe Toman artystka jest notowana w Sotheby’s od 2021 roku.

Biografia artystki:
Urodzona w 1989 roku, o francusko-austriacko-czeskim pochodzeniu, Agathe Toman jest francuską artystką multidyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo, poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach spędzonych jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, 9 lat temu Agathe poczuła konieczność skoncentrowania się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Dzisiaj osiadła w Landes od trzynastu lat, Agathe ujawnia się jako rosnąca postać współczesnej sceny artystycznej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Notowana w Sotheby’s od 2021 roku, jej prace były licytowane trzy razy, co świadczy o szybkim wzroście i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej wybitne wkłady w różne salony, w tym Art Paris, przyniosły jej ogromny sukces, umacniając obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe preferuje głębokie odcienie czerni i błękitu, dyskretne zabarwienie w ruchu. Jej obrazy wykorzystują czyste pigmenty, tusze, oleje i akryle o oszałamiającej intensywności, które mają na celu ponowne zestawienie z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza to, co widoczne. Płótno wywiera moc, nadając echo własnym doświadczeniom.

Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, noszą w sobie destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe wprowadzają w zamęt dzięki abstrakcyjnym kalejdoskopom, napełniają nas spokojnymi odczuciami, wspomnieniem doskonałej bezciążności, która była naszą początkiem.
Setki jej wierszy kształtują jej uniwersum liryzmem charakterystycznym dla jej twórczości. Pierwszy zbiór wierszy pt. „You will have to learn to smile again” ukaże się zimą 2024 roku.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w badania psychoanalizy w nurcie analizy transakcyjnej, które kontynuuje od czterech lat w Paryżu. To poszukiwanie wzbogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając wprowadzić bardzo głębokie wymiary psychologiczne do jej sztuki, która nabiera nowych grubości.

Agathe nie oddziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoją twórczość na kluczowych tematach takich jak zdrowie psychiczne, środowisko naturalne i edukacja. Te osie refleksji nie są tylko obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej praca została uznana i uhonorowana w kilku renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L’Oeil i Elle, co zaznacza jej wyraźny wpływ w dziedzinie sztuki współczesnej.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczenia, które dzieli z ogromną hojnością.

„MOJA WIZJA:
Moja praca bada głębokie związki między psychiką a ciałem, splatając dialogi między umysłem a materią. Badam ich sposoby funkcjonowania w ich środowisku, powiązania, które nawiązują, oraz wibracje, zarówno dostrzegalne, jak i niedostrzegalne, które z nich wynikają.
Eksploruję tematy takie jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i relacja między jednostką a otoczeniem. Moje prace noszą w sobie głęboką emocjonalność i pewne napięcie, zachęcając widza do introspekcyjnego namysłu, otwierając drogę do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samą materialność moich dzieł: mocno abstrakcyjne, w monochromaty, subtelne tam, gdzie ciemność współistnieje z jasnością, niebieski iskrzy w kontakcie z czernią, lub rozświetla się sam. Jesteśmy w bezsensie/obecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie stanowią każda absolutne tworzenie, wolne od imitacji, wywołujące czystą emocję, pobudzające przebudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się w ten sposób lustrem tych wewnętrznych, nieujawnionych aspektów.

Dokładne porozumienie między moimi rękami a pigmentami, grafitami, długopisem i farbami, poprzez nałożenie materii na papier lub płótno. Moje techniki wykonywania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Zwiększona wyjątkowość.
Pracuję więc nad utrwaleniem ruchu materii, gęstości światła, wprowadzając w siebie, dla przebudzenia Ja.

Zawsze jest coś, czego się nie spodziewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. To niewypowiedziane, intensywnie skompresowane, subtelnie wzniecone, co nas zniewala i dryfuje nas w stronę nieuchwytnego. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności przekształcają obserwatora swoją siłą. Pojawia się nieodparte unikatowe odcisk, poetycka abstrakcja, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości są „materializacjami stanów psychicznych”, pejzażami ludzkimi, niciami mojej duszy, zapraszającymi innych do ich splątania.
Ich wartość nie leży w estetyce, lecz w wibracjach, które moje prace wywołują w oglądającym. To dwie wrażliwości spotykające się, a nie dwie oddzielne indywidualności. To proces, który żyje. Dzieło przekracza natychmiastowość. Traktuję je jak żyjące byty, tworzące nowe więzi między Nami, w nas samych.

Oglądający staje się z kolei twórcą, nadając życie dziełu w alchemii rezonansów psychicznych.

Zobowiązuję się do drogi ku nowej wizji Bytu, samego siebie, świata i innych.

Jeśli oglądający pozwoli się zaprosić, to rezonanse psychiczne zintegrują się w jedną wspólną symfonię; rozpocznie się dialog, odczuje się rytm. Anamorfoza swojej duszy rysuje się, nieuchwyty odbłyś. To poetyczne doświadczenie. Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, by moje prace fine-tuningowały umysły ludzkie, ostrzyły dusze i by emocje znalazły w nich echo, by słowa rezonowały.
Ważne jest to, co dzieło wywołuje w nas, i efekt tego spotkania.

„Psychiczne cierpienie jest związane ze wszystkim, co wymyka się procesowi symbolizacji subiektywnej. Cierpimy z powodu tego, co jest zablokowane psychicznie, lub w oczekiwaniu na zapis psychiczny. Człowiek nie cierpi tylko z powodu wydarzeń lub pewnych myśli, lecz ponieważ pewne procesy w nim nie znalazły lustra, echa, słuchu i recepty, i pozostają w tułaczce.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej ogólnej, strona 146.