Antonio Merino Martínez (1903-1977) - Bodegón






Magister historii sztuki z praktyką w Sotheby’s i 15 lat doświadczenia.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127823
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Olej na desce o wymiarach 38 x 45 cm. podpisany w prawym dolnym rogu. Oprawa nie jest wliczona w sprzedaż, lecz zostanie wysłana jako prezent.
Antonio Merino Martínez (Valladolid, 1903 - Madryt, 1977), rozpoczął studia rysunku i malarstwa w rodzinnym mieście (Valladolid) u profesora pana José López Torres oraz w Bilbao u pana Federica Sáenza.
Wyjechał do Madrytu w 1920 roku, aby wstąpić do Szkoły Sztuk Pięknych San Fernando, gdzie otrzymał lekcje od profesorów pana Aurelio García Lesmes i pana Antonio Miguela Nieto.
Przystąpił do konkursu ogłoszonego przez magistrat Bilbao (1925), zdobywając stanowisko, co na pewien czas skłoniło go do porzucenia malarstwa.
Szestnaście lat później ponownie zaczął malować w Bilbao, pod auspicjami grupy Suizo.
Pokazał swoje prace na kilku wystawach, między innymi na Wystawie Wojewódzkiej Sztuk Pięknych, gdzie prezentował obrazy Portret wdowy Bejarano oraz Portret José María Eguidazu. W Barcelonie w 1946 roku oraz na I Biennale Hispanoamerykańskim Sztuki, które odbyło się w Madrycie w 1951 roku, gdzie zaprezentował obraz Portret malarza Largacha.
Został nagrodzony Złotym Medalem Deputación de Vizcaya w 1945 roku i uzyskał także inne, skromniejsze nagrody.
W 1948 roku zatrudnił go Urząd Miasta Bilbao do wykonania olejowego portretu Federico Moyua Salazar, burmistrza miasta.
Olej na desce o wymiarach 38 x 45 cm. podpisany w prawym dolnym rogu. Oprawa nie jest wliczona w sprzedaż, lecz zostanie wysłana jako prezent.
Antonio Merino Martínez (Valladolid, 1903 - Madryt, 1977), rozpoczął studia rysunku i malarstwa w rodzinnym mieście (Valladolid) u profesora pana José López Torres oraz w Bilbao u pana Federica Sáenza.
Wyjechał do Madrytu w 1920 roku, aby wstąpić do Szkoły Sztuk Pięknych San Fernando, gdzie otrzymał lekcje od profesorów pana Aurelio García Lesmes i pana Antonio Miguela Nieto.
Przystąpił do konkursu ogłoszonego przez magistrat Bilbao (1925), zdobywając stanowisko, co na pewien czas skłoniło go do porzucenia malarstwa.
Szestnaście lat później ponownie zaczął malować w Bilbao, pod auspicjami grupy Suizo.
Pokazał swoje prace na kilku wystawach, między innymi na Wystawie Wojewódzkiej Sztuk Pięknych, gdzie prezentował obrazy Portret wdowy Bejarano oraz Portret José María Eguidazu. W Barcelonie w 1946 roku oraz na I Biennale Hispanoamerykańskim Sztuki, które odbyło się w Madrycie w 1951 roku, gdzie zaprezentował obraz Portret malarza Largacha.
Został nagrodzony Złotym Medalem Deputación de Vizcaya w 1945 roku i uzyskał także inne, skromniejsze nagrody.
W 1948 roku zatrudnił go Urząd Miasta Bilbao do wykonania olejowego portretu Federico Moyua Salazar, burmistrza miasta.
