Martin Van Wordragen (1928-2011) - Zonlicht

Martin van Wordragen
Holenderski malarz sztuk plastycznych

Martin van Wordragen (Ammerzoden, 9 lutego 1928 – Veurne, 23 sierpnia 2011) był holenderskim malarzem i ekspozytor/dekorator wystroju.

Młode lata
Martinus Wilhelmus van Wordragen urodził się w Ammerzoden i był trzecim dzieckiem w rodzinie liczącej dziesięcioro dzieci. Jego zainteresowania rysunkiem i malarstwem wykazywały się już na wczesnym etapie. Rodzina van Wordragen musiała w 1944 roku, w wyniku II wojny światowej, opuścić wieś Ammerzoden i uciekła na Fryzję. Po wyzwoleniu rodzina wróciła do rodzinnej osady Ammerzoden, a Martin jako młodzieniec pracował jako malarz domowy i czasem wykonywał dekoracje. Ukończył średnie wykształcenie u miejscowych braci oraz później szkołę nauczycielską rysunku w ’s-Hertogenbosch. Tam kolejno uzyskał dyplom nauczyciela rysunku i „ekspozytor-dekorator” oraz później jeszcze studia „asystenta reklamy”.

Wczesne prace malarskie
W 1947 Van Wordragen namalował swój pierwszy obraz olejny pod tytułem „Melanż dziewczyny”? Nie, dosłownie: „Melkmeisje” (Dziewczę mleczne), który swoim wiejskim scenariuszem wyglądał na klasyczny i naturalny. Z okazji inauguracji królowej Julii w 1948 otrzymał zadanie namalowania portretu nowej królowej na metrowe wymiary. W 1954 przeniósł się do Hasselt dzięki koledze. Chociaż kulturalny klimat flamandzki lepiej odpowiadał Vans Wordragenowi, malował mało aż do swojego małżeństwa w czerwcu 1958 z Helene Goesten.

Flandzki ekspresjonizm
Van Wordragen często odwiedzał muzea i wystawy i zapoznał się z twórczością Constant Permeke, dzięki czemu stał się uczestnikiem flamandzkiego ekspresjonizmu. Zapoznał się także z Grupą Cobra i odkrył ekspresjonistyczny sposób malowania, w którym wyrazistość i emocjonalne odczucia były ważniejsze niż kształt figury i temat. Tutaj Van Wordragen ewoluuje z flamandzkiego ekspresjonizmu do „osobistego” ekspresjonizmu cechującego Cobra.

W 1964 roku wystawiał się m.in. z Robertem Vandereyckenem i Amandem Van Rompaeyem na plenerowej wystawie w Stevoort. W 1963 roku wraz z Theo Hoevernem założył artystyczny krąg „Sakoura” (czereśnie japońskie). W 1990 ukazała się na 40-lecie kariery malarskiej książka Martin van Wordragen – 40 jaar op pad[2] i nastąpiła wystawa w Galerii Albert w Hasselt.

Gdy w przeszłości wystawiał się z artystami takimi jak Appel, Corneille, Alechinsky i Lucebert, prawdziwy przełom Martina van Wordragena nastąpił w 1996 roku, kiedy galeryjny inwestor Cees Clijsen z Nuenen odkrył jego prace. Ten właściciel galerii dostrzegł tak ogromną jakość i niezwykłe ukazanie malarskich dzieł, że kupił dużą część kolekcji. Z okazji 70. urodzin ukazała się w 1998 roku druga książka: Martin van Wordragen: 70 jaar onderweg[3]. W 2005 roku Van Wordragen wystawił się w obszernej wystawie retrospektywnej w 2005 roku w Museum Jan van der Togt w Amstelveen i ukazała się książka z jego całym dorobkiem: Martin van Wordragen: Oogst van jaren

Słońce:
Dzieło: 80 x 80 cm
Wraz z ramą: 87,5 x 87,5 cm