Carla Horat (1938) - Sinfonia su Bianco

Splendida Opera malarki Carla Horat, z 1938 roku, o dużych wymiarach 120 x 100 cm, zatytułowana Sinfonia na Biało, z 2000 roku, olej na płótnie.
Dzieło jest arcydziełem, jednym z jej najbardziej poruszających obrazów, o dużym wpływie wizualnym i emocjonalnym, znajdującym się na spektakularnej wystawie, Drugi Wieku Dwudziesty, z udziałem największych i najbardziej znamienitych włoskich artystów ostatniego stulecia.
Obraz zarejestrowany i podpisany na plecach, zostanie wysłany z ubezpieczeniem, wraz z katalogiem dotyczącym twórczyni.

O niej piszą najważniejsze umysły i postacie świata sztuki ostatniego wieku: Enrico Baj, Vincenzo Consolo, Leonardo Sciascia, Antonello Tavrombadori, itp.
Prezentowała swoje prace w najważniejszych muzeach świata: Tokio, Nowy Jork, Aleksandria, Barcelona, Wenecja, Paryż, Rzym, Meksyk, Rio de Janeiro, itp.

Córka sztuki (ojciec Theo to znany szwajcarski akwarelista), w wieku pięciu lat przeprowadza się do Ticino, a następnie do Werony, gdzie zdobywa dyplom w Akademii Sztuk Pięknych. Od 1981 mieszka na Palermo, gdzie uzyskuje stanowisko katedry technik intaglio w Akademii Sztuk Pięknych. Uczyła się w International School of Graphic Arts w Wenecji, a od 1986 także w Centro Internazionale della Grafica w Wenecji, gdzie prowadziła kursy burinowania i technik incising no-toxic. Prowadziła warsztaty intaglio i malarstwa na różnych uniwersytetach zagranicznych: Rio de Janeiro (Universidade PUC), Miasto Mexico (Universidad UNAM), Mérida (Yucatán, Universidad Marista), Barcelona (Facultad de Bellas Artes). Od 2005 poświęca się szczególnie Książce Artystycznej.
Prowadziła liczne wystawy, m.in. w Wenecji, Palermo, Lugano, Paryżu, Seulu, Tokio, Nowym Jorku, Miasto Meksyk, Rio de Janeiro, Monachium, Norymberga, Brema. O niej pisali m.in. Antonello Trombadori, Leonardo Sciascia, Gesualdo Bufalino, Vincenzo Consolo, Enrico Baj.

Liczba przedstawień w Italii i za granicą jest duża, przede wszystkim w Szwajcarii, Niemczech, Francji, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych, Afryce i Azji, wśród których wymieniamy: Narodowy Bank Szwajcarii, Chiasso, 1978; Sala „Boggian”, Muzeum di Castevecchio, Verona, 1980; Villa Malpensata, Lugano (Szwajcaria), 1982; Galeria Sztuki al B, Palermo, 1983; Galeria Il Mosaico, Chiasso (Szwajcaria), 1985; Uniwersytet PUC (gdzie prowadziła również warsztaty burinowania), Rio de Janeiro (Brazylia), 1988; Indywidualna wystawa w Instituto Italiano di Cultura, Aleksandria d’Egitto, 1989; Drake University, Department of Art School of Fine Arts, Yowa (USA), 1989; Centro Culturale Polivalente, Bagnocavallo (RA), 1990; Villa Malfitano, Palermo, 1991; Musée Véra, S. Germain en Laye (Paryż), 1992; Il libro d’artista, Galleria Segno Grafico, Palermo, 1995; Sottopressione - Incisioni, Palazzo dei Benedetti, Cinisi -Palazzo Cataldi, Terrasini (Palermo), 1997; Palermo Paperworks prints from the Accademia di Belle Arti, incisioni, Corcoran Gallery of Art, Istituto Italiano di Cultura, Washington (USA), 1997; L’Incisione nelle Istituzioni Artistiche Italiane. Palermo-Roma, Villa Renatico Martini, Monsummano Terme (Pistoia), 1998; XIV Premio Internazionale per l’Incisione, Biella, 1999; Spazio 9, Torino, 2000; Biennale dell’Incisione Italiana, Campobasso, 2000."