Charles Darwin - The Origin of Species - 1899

„O powstawaniu gatunków” Charlesa Darwina - John Murray, Londyn - edycja z 1899 roku - format 18 cm x 15 cm - stan: bardzo dobry, w oryginalnej zielonej oprawie wydawcy, drobne obtarcia na krawędziach, obecna rozkładana tablica.

O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, czyli o zachowaniu uprzywilejowanych ras w walce o życie[3] jest dziełem literatury naukowej Charlesa Darwina, uważanym za fundament biologii ewolucyjnej. Zostało opublikowane 24 listopada 1859 r. Książka Darwina wprowadziła naukową teorię, że populacje ewoluują w ciągu pokoleń dzięki procesowi doboru naturalnego, choć lamaryzm został również uwzględniony jako mechanizm o mniejszym znaczeniu. Książka przedstawiła zestaw dowodów na to, że różnorodność życia powstała wskutek wspólnego pochodzenia w gałęziowym schemacie ewolucji. Darwin uwzględnił dowody zebrane podczas wyprawy Beagle w latach 1830., a także późniejsze ustalenia z badań, korespondencji i eksperymentów[5].

Różne idee ewolucyjne były już proponowane, by wyjaśnić nowe odkrycia w biologii. Wzrastało poparcie dla takich poglądów wśród dysydentów anatomów i ogółu społeczeństwa, lecz w pierwszej połowie XIX wieku angielski establishment naukowy był ściśle związany z Kościołem Anglii, podczas gdy nauka była częścią teologii naturalnej. Idee o transmutacji gatunków były kontrowersyjne, ponieważ sprzeciwiały się przekonaniom, że gatunki są niezmienne, stanowią część zaprojektowanej hierarchii i że ludzie są unikalni, niezależni od innych zwierząt. Polityczne i teologiczne implikacje były intensywnie omawiane, ale transmutacja nie została zaakceptowana przez środowisko naukowe.

Książka została napisana dla czytelników niespecjalistycznych i po publikacji wzbudziła szerokie zainteresowanie. Darwin był już wysoko ceniony jako naukowiec, więc jego ustalenia były traktowane poważnie, a dowody, które przedstawił, wywołały dyskusje naukowe, filozoficzne i religijne. Dyskusja wokół książki przyczyniła się do kampanii T. H. Huxley’a i jego kolegów z X Club do sekularyzacji nauki poprzez promowanie naturalizmu naukowego. W ciągu dwóch dekad powszechna była zgoda naukowa co do tego, że ewolucja, z gałęziowym schematem wspólnego pochodzenia, nastąpiła, ale naukowcy byli wolni w przypisywaniu doborowi naturalnemu znaczenia, które Darwin uznawał za stosowne. Podczas „zaćmienia darwinizmu” od lat 1880. do 1930. XX wieku różnym innym mechanizmom ewolucji przyznawano większą rację. Wraz z rozwojem nowoczesnej syntezy ewolucyjnej w latach 1930–1940 koncepcja Darwina dotycząca ewolucyjnego przystosowania przez dobór naturalny stała się centralnym elementem współczesnej teorii ewolucji i stała się obecnie unifikującą koncepcją nauk przyrodniczych.