Rosa Serra (1944) - La vieja masía

Pictura Subastas prezentuje to magníczne dzieło sztuki należące do Rosy Serra, które ukazuje spokój i ugruntowanie dawnego domu wiejskiego, który pozostaje milczący, zintegrowany z krajobrazem i naznaczony upływem czasu. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 38x36x1 cm.
· Olej na płycie podpisany odręcznie przez artystkę w dolnym lewym rogu, Rosa Serra.
· Praca w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: zawarte fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), z użyciem materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos lub GLS z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na szczeblu międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz przedstawia scenę wiejską nasyconą intymną i cichą atmosferą, gdzie dawne gospodarstwo stoi jako absolutny protagonista krajobrazu. Budynek, solidny i o grubych murach, dominuje kompozycję swoim masywnym volumen i ziemistymi tonami, które zlewają się z otoczeniem. Jego ściany, zmatowione światłami i ciemnościami nieregularnymi, wydają się opowiadać o upływie czasu, ukazując teksturę wizualną powierzchni zużytej przez lata i pory roku. Dach pochylony, pokryty odcieniami czerwieni i ochry, dodaje ciepły kontrast do jasnego i lekko rozwianego nieba, które otacza scenę.
Na pierwszym planie wznosi się nagie drzewo przed frontową elewacją, jego gałęzie rozwijają się w delikatną sieć, która rzeźbi niebo i nadaje całości pionowość. Brak liści sugeruje zimową porę lub moment przejścia, co potwierdza uczucie spokoju. Pień, lekko pochylony, działa jako oś wizualna dzieląca kompozycję i kierująca wzrok ku głównej konstrukcji. Cienie rzucane na ziemię tworzą grę kontrastów, intensyfikując głębokość i nadając terenowi nieregalną dotykowość wymiar.
Teren otaczający dom ukształtowany jest przez łagodne wzniesienia i kręte ścieżki prowadzące ku bocznemu wejściu. Zakrzywiony szlak, wyznaczony przez bruzdy sugerujące przejazd kół lub wozów, prowadzi widza ku budynkowi pomocniczemu przy prawym boku. Ten dodatkowy volumen, niższy i bardziej złożony, równoważy masę główną i nadaje wrażenie całości architektonicznego stylu tradycyjnego. Paleta kolorów tocząca się między brązami, ochrami, ciemnozieleniami i odcieniami szarymi, które przekazują powagę i autentyczność wiejską.
Niebo, szerokie i czyste w górnej części, kontrastuje z gęstością domu i drzewa. Jego miękkość tonowa tworzy rozproszone światło, które otacza całą scenę bez dramatyzmu, wzmacniając spokojny charakter krajobrazu. Nie ma widocznej obecności ludzi, co podkreśla poczucie izolacji i wyciszenia. Dom wydaje się odpoczywać wśród ciszy pola, jakby skrywał dawne historie między swoimi murami.
Ogólna kompozycja równoważy masywne objętości i organiczne linie: solidna geometria konstrukcji w kontraście z delikatnością gałęzi, ciężar budynku przeciwko lekkości nieba. Wszystko przekazuje poczucie trwałości, zakorzenienia w ziemi i życia wiejskiego zatrzymanego w chwili kontemplacyjnej. Scena nie szuka dramatyzmu, lecz przekazuje stabilność, pamięć i więź z krajobrazem.
W całości obraz odzwierciedla spokój i przywiązanie do życia wiejskiego, wywołując wrażenie upływu czasu w domu, który stoi mocno pośród cichego krajobrazu.