Edgardo Rossaro (1882-1972) - Autoritratto

AUTORE

Malarz włoski Edgardo Rossaro (1882-1972). Urodzony w Vercelli w 1882 roku w rodzinie artystów i patriotov, ukształtował swoją twórczą tożsamość między rygorem kształcenia akademickiego a głębokim udziałem w życiu publicznym. Nabył pierwsze szlify od ojca Ferdynanda, doskonalił studia między Wenecją, pod kierunkiem Luigiego Nono, a Akademią Albertiną w Turynie, by następnie osiedlić się we Florencji, gdzie zbliżył się do kręgów awangardy i malarstwa Macchiaioli. Fundamentalnym rozdziałem życia była jego doświadczenie jako żołnierz alpini podczas Wielkiej Wojny: na Dolomitach Rossaro nie przestawał malować i rysować, uchwycając momenty życia w okopach i górskie pejzaże, które stały się następnie częścią jego słynnej księgi wspomnień La mia guerra gioconda.

Po wojnie artysta wybrał Rapallo na stałe miejsce zamieszkania, przekształcając wybrzeże liguryjskie w jeden z ulubionych motywów jego dojrzałej twórczości, charakteryzującej się nieustannymi poszukiwaniami wartości koloru–światła. Jego styl, ewoluujący od wykwintnego realizmu do niemal postimpresjonistycznej syntezy i romantycznych nastrojów w duchu Turnera, uczynił z niego cenionego portrecistę i pejzażystę, zdolnego wprowadzić spokój kontemplacyjny do swoich widoków. Wśród najważniejszych dzieł wymieniane są portrety ówczesnej burżuazji oraz dynamiczne widoki Cadore i Zatoki Tigullio, świadectwo sztuki, która próbowała uchwycić emocję wizualną mocnymi pociągnięciami pędzla i wyrafinowanymi kontrastami tonalnymi.

DESCRIZIONE

"Autoritratto", pastel na desce, 37×32 cm z ramą, 23×18 cm sama deska, 1963, podpis, data i tytuł w dolnym lewym rogu.

Dzieło oferuje obserwatorowi intensywne, niemal fotograficzne zbliżenie, które uchwyca fason twarzy artysty w pełni dojrzałości. Twarz, charakteryzująca się typowymi okularami w kształcie kół i białą brodą, która miękko przechodzi ku podstawie, wyłania się z mocną plastyką dzięki kompozycji, która usuwa wszelkie rozproszenia. Rysy są skrupulatne i pulsujące, rozwiązane gęstą siecią znaków ukazujących umiejętne użycie pastelu: światło pada na skórę tworząc ciepłe i naturalne przejścia tonalne, podczas gdy tło w ciemnych odcieniach, oparte na głębokich tonach czerwieni, podkreśla rzeźbę rysów i bystrość spojrzenia, wciąż żywego i badającego.

Dzieło należy do późnej fazy twórczości Rossaro, stanowi istotne świadectwo jego stałych poszukiwań wartości koloru–światła. Autoportret stał się dla autora tematem powracającym i niemal obsesyjnym w starości, ćwiczeniem introspekcji, w którym lekcja realizmu Luigiego Nonò i synteza Macchiaioli łączyły się w bardziej intymną wizję. Aby podjąć te studia fizjonomiczne, Rossaro często preferował pastel, a rzadziej technikę encausto, narzędzia, które pozwalały uzyskać tę wyjątkową świeżość i przezroczystość kolorystyczną, zdolne uświetnić znak graficzny i oddać psychologiczną głębię podmiotu. Dzieło o pięknej wykonczeniu i wyraźnym zainteresowaniu kolekcjonerskim.

CONDITION REPORT

Eccellente la condizione generale. Przedmiot jest nienaruszony w każdej części, z żywymi i dobrze czytelnymi barwami i rysunkiem. Ramka jest w zestawie.

Spedizione tracciata ed assicurata con adeguato imballo.