René Magritte (1898-1967) (d´apres) - Le Bataille de l'Argonne






Specjalizuje się w pracach na papierze i Nowej Szkole Paryża. Były właściciel galerii.
| € 7 | ||
|---|---|---|
| € 5 | ||
| € 2 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 128055
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte (d'apres) Le Bataille de l'Argonne, litografika w limitowanej edycji (300 egz.) z Belgii, lata 2000–2010, Abstract Expressionism, 44 × 30 cm, podpis na kamieniu, drukowana na BFK Rives vellum.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) - podpis ręczny ołówkiem pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Lithografia na kartonie vellum BFK Rives.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpis w druku
Lithografia wykonana pod nadzorem Sukcesji Magritta, autentyk potwierdzony pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, kul i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grób Zapaśników), chociaż często nazywany jest po prostu na podstawie swoich elementów wizualnych ze względu na jego uderzającą, prawie archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramki dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisanym jako skała lub planeta, która wydaje się wisieć bezpośrednio poza szybą. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego globu stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną, precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle portalu do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, zapiera grawitację i kontekst naturalny. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tryptyku. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest prawdziwe, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.
Rene Magritte był jednym z najwybitniejszych artystów XX wieku, obok Warhola, Pabla Picassa, Salvadora Dalí, Damiena Hirsta, Egotona Schiele, Chillidy, Roya Lichtensteina, Basquiata czy Banksy.”}
Rene Magritte (1898-1967) - podpis ręczny ołówkiem pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Lithografia na kartonie vellum BFK Rives.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpis w druku
Lithografia wykonana pod nadzorem Sukcesji Magritta, autentyk potwierdzony pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, kul i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grób Zapaśników), chociaż często nazywany jest po prostu na podstawie swoich elementów wizualnych ze względu na jego uderzającą, prawie archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramki dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisanym jako skała lub planeta, która wydaje się wisieć bezpośrednio poza szybą. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego globu stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną, precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle portalu do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, zapiera grawitację i kontekst naturalny. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tryptyku. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest prawdziwe, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.
Rene Magritte był jednym z najwybitniejszych artystów XX wieku, obok Warhola, Pabla Picassa, Salvadora Dalí, Damiena Hirsta, Egotona Schiele, Chillidy, Roya Lichtensteina, Basquiata czy Banksy.”}
