Plauto - Plauti Comoediae - 1640

Tito Maccio Plauto (Plautus)
M. Acci Plauti Comoediae superstites XX
Amsterdama, U Joannem i Cornelium Blaeu, 1640
Pergamena coeva floscia,12x6 cm;
p. 640,(5).

Wartościowa, sześciogardy edycja Plautowych Komedii, wydana w Amsterdamie przez słynnych typografów Joannesa i Corneliusa Blaeu, przedstawicieli cenionej holenderskiej dynastii edytorskiej działającej w XVII wieku.
Frontispis wybity miedzią z bogatą ramą alegoryczną architektoniczną: postać kobiety siedząca na górze, putti i teatralne maski po bokach, duży znak drukarski z sferą armilarna w centrum. Marka typograficzna Blaeu na frontispisie.

Dzieło zbiera dwadzieścia ocalałych komedii Tytusa Macja Plauta, jednego z najwybitniejszych autorów starożytnego teatru łacińskiego. Teksty, w języku łacińskim, należą do gatunku fabula palliata, rzymska adaptacja greckiej komedii. Fabuły krążą wokół nieporozumień, oszustw, podawań tożsamości i wątków miłosnych. Powracają typowe postaci, takie jak sprytny sługa, stary skąpiec, młody zakochany i zaszczucony żołnierz. Słynne utwory, takie jak Aulularia, Miles Gloriosus i Amphitruo, ukazują żywiołową dialogowość i błyskotliwy humor. Język obfituje w gry słowne, zróżnicowane metry, żywą ekspresję ludową. Zbiór świadczy o trwałym wpływie Plauta na europejską tradycję teatralną.

Egzemplarz w pergaminie, z ręcznie pisanym tytułem na grzbiecie (niedostępny do odczytania); ślady czasu, dziurki na grzbiecie, drobne ubytki na dole grzbietu, przebarwienia i lekkie zacieki; rozdzieranie na dolnej części frontispisu, niektóre kartki z marginesowymi zaczerwienieniami i małymi otworkami nie naruszającymi tekstu. Frontispis z pieczęcią dawnej biblioteki.
Ogólnie rzecz biorąc egzemplarz autentyczny, nienaruszony i nieobcięty, z dobrymi marginesami, typowy świadek produkcji drukarskiej Holandii z początku Sześćdziesiątych.

Wydania Blaeu klasycznej łaciny odznaczają się elegancją typograficzną i wysoką jakością odwzorowań. Ta drukowana kopia komedii Plauta stanowi znaczące świadectwo popularności edycji klasyków w Europie w XVII wieku.