Roberto Lazzarini (Italia 1951) - Hourse

Roberto Lazzarini (1951) Italia
technika mieszana, akryl, na sklejonej desce drewnianej o grubości 12 mm
Dzieło podpisane i autentykowane na odwrocie
Z certyfikatem autentyczności
- WYSYŁKA;
Płacisz tylko jeden koszt wysyłki zgodnie z ustawieniami automatycznymi automatycznie, jeśli kupujesz w tej samej aukcji, zgodnie z ustaleniami z Catawiki
- JEŚLI natomiast kupujesz na kilku różnych aukcjach, możesz skontaktować się z nami przed płatnością, podając odniesienia do licytowanych partii i ręcznie usuniemy dodatkowe koszty, tak aby zapłacić tylko jeden koszt wysyłki i wysłać wszystko w jednym paczce - Zachęcamy do odwiedzenia aukcji online bez stałej oferty w sieci "delauretisart"
- Biografie
- Roberto Lazzarini urodzony Massarosa w 1951 r., jego korzenie są solidnie zakorzenione w Versilia, na granicy morza. Jego artystyczna droga zaczyna się już w młodym wieku, w ciągłym poszukiwaniu i eksperymentowaniu; kto go zna osobiście, powiedziałby: dusza w niepokoju, która nie sprzeciwia się duchowi artystycznemu. Pierwsze prace o ekspresjonistycznym zabarwieniu już ukazują silną osobowość i impet twórczy, który ujawnia się w użyciu koloru. Mieszanki kolorów są dynamiczne, zdecydowane, często kontrastowe, masa jest bogata i materialna. Przez wiele lat Lazzarini nie potrafił całkowicie oderwać się od figury, maluje mężczyzn, domy, drzewa, rzeki, zwierzęta, osadzone w przestrzeni zupełnie wyjątkowej, gdzie kolor dominuje nad formami. Jego obrazy nie mają porządku kompozycyjnego i nie podążają za regułami perspektywy, to obrazy umysłu i wewnętrznej rzeczywistości, które materializują się na płótnie w porządku przypadkowym, spontanicznie i gestualnie; nie ma przygotowanego szkicu, nie ma racjonalnego schematu, pomysł wychodzi kłębiąc i wnika w przestrzeń płótna. Lazzarini używa spatuli, preferuje ją nad pędzlem, bo znak jest wyraźny, gest wyraża siłę i determinację i nie cofnie się. Z biegiem lat stopniowo oddala się od przedstawiania figuralnego i zaczyna drogę abstrakcji, gdzie wydaje się, że odnalazł swoją drogę do domu. Nigdy kolor nie był tak ekspresyjny, gest szybki i pewny, formy wyłaniają się z głębi zestawień kolorystycznych w ciągłym nachodzeniu. Kolorówki z 2008 roku oznaczają przejście ku poszukiwaniu głębi lub trójwymiarowości, która nie jest już iluzją i pozorem, kolor zrównoważony na dwuwymiarowość powierzchni. Dzięki tym pracom, płótna przytwierdzone i na siebie nakładające się wychodzą poza obraz, tworząc cienie i realne reliefy, nawet jeśli nieco wyczuwalne.