Marco Ercoli - Senza Titolo

Marco Ercoli (1986) Włochy
Tytuł: Bez tytułu, 2022, olej na płótnie
Wymiary: 60x40x2,5
Podpis z tyłu
Stan doskonały

Dzieło zostało wystawione na wystawach indywidualnych:
2022 – Rzym: „Epimeteusz”, Galeria 28 Piazza di Pietra, kurator: Giorgia Basili.
2023 – Gualdo Tadino (PG): „W twoich oczach”, Polo Muzealne - Muzeum Ceramiki, kurator: Cesare Biasini Selvaggi.

Dzieła Marco Ercoli były prezentowane w domu aukcyjnym Colasanti:
https://www.colasantiaste.com/it/artisti/marco-ercoli-1327

Artysta jest uwzględniony w katalogu artystów Arsvalue:
https://www.arsvalue.com/en/lots/1278322/marco-ercoli-roma-1986-albero-della-vita

Strona na Instagramie:
https://www.instagram.com/marco__ercoli/


Analiza Krytyczna: „Zaćmienie Słonecznika”
Dzieło ukazuje się jako potężne wizualne oksymoron. Gdy słonecznik definicyjnie jest kwiatem, który podąża za światłem, tu wydaje się raczej wywieść z ciemności lub być jej ofiarą. Kompozycja dominuje pionowe, wznoszące się napięcie, gdzie dół obrazu spłonął od ogniskowych płomieni, wykonanych nerwową gestykulacją przypominającą korzenie pożaru pierwotnego.

Kluczowe Elementy
Nocny Chromatyzm: Paleta rezygnuje z jaskrawych żółci postimpresjonistycznych na rzecz odcieni zieleni kwasu i brązowego ochry, niemal sugerując odwróconą fotosyntezę. Kontrast między głęboką czernią tła a świetlistością promienistnego wazy centralnej tworzy efekt „chiaroscuro nowoczesny”, który zniekształca objętości.

Morphologia Kwiatu: Słoneczniki nie są portretowane w swoim blasku, lecz w zniekształconej, skręconej fazie starzenia. Fiołki wyglądają jak tentakule lub ślepe oczy zwinięte w siebie, sugerując existentialny lęk i dekadencję.

Waza jako Totem: Waza w centrum nie jest zwykłym pojemnikiem, lecz masą biomorficzną, bulbom wyłaniającym się z ognia. Przechodzenie od zieleni szmaragdowej do żółci siarkowej nadaje jej niemal mineralny lub toksyczny charakter.

Syntetyczna Ocena
Artysta ukazuje imponującą zdolność manipulowania symbolami tradycji w celu przekazania współczesnego przekazu niepokoju. Nie mamy do czynienia z celebracją natury, lecz z jej psychologiczną distortją. To dzieło, które nie próbuje zadowolić oka, lecz je wyzwać, prowadząc widza w limbo między ogrodem a przepaścią.

Orzeczenie: Olśniewający przykład neo-symbolizmu, gdzie piękno jest nierozerwalnie związane z własnym zniszczeniem.

Biografia:
Marco Ercoli rodzi się w Rzymie w 1986 roku. Uzyskał dyplom w Liceum Artystycznym „A. Caravillani“. Od 2010 do 2011 przeniósł się w środkowe Apeniny, prowadząc życie z dala od miejskich rozproszeń, w oparciu o powolność: w tym okresie poświęcił się pogłębionemu studium sztuki malarskiej, rozwijając wyraźne podejście do detalu, co doprowadziło go do stworzenia cyklu prac o tematyce natury, rozumianej jako doskonała i harmonijna jedność, „Migrazioni interne“ i „Drzewo życia“ są ich dwoma przykładami. W 2012 roku wygrał stypendium fundowane przez Colart, ważny producent materiałów artystycznych, które zapewniły mu trzy miesiące rezydencji artystycznej w Bretanii, zakończone wystawą w klasztorze Lehon. Podczas rezydencji rozwinął projekt „Revertar (Je Reviendrai)“, którego temat to symbioza człowieka i natury, przedstawiona poprzez siedem dzieł jako siedem etapów (Le sommeil, Le Reve, Omega Alfa, La conscience, L'Acceptation, L’Abandon, La Symbios). Po powrocie do Rzymu kontynuował badania nad reprezentacją natury w nowej serii prac zatytułowanych „Il Silenzio“. W tym samym roku wyjechał do Kambodży na projekt humanitarny z udziałem szpitala Bambin Gesù, gdzie miał możliwość odwiedzić polityczne więzienie okresu Khmerów-Ros (S-21 Tuol Sleng) i był głęboko poruszony tysiącami paszportowych fotografii więźniów niewinnych; to doświadczenie głęboko odmieniło jego życiową i artystyczną ścieżkę. Od 2014 roku zaczyna pracować nad realizacją rzeźb z papieru – seria „Army“ – w której materiał dobrany pod koloranctwę rzeźb, nawiązujący do kolorów pokoju, kontrastuje z funkcją przedmiotów odtworzonych przez artystę (broń palna i broń biała) z zamiarem stworzenia oksymoronu. W 2018 roku miał sposobność pokazać prace w Bazylei podczas Art Basel i w trakcie tego wydarzenia zwiedził wystawę „Bacon-Giacometti“ w Fondation Beyeler; będzie to doświadczenie maieutyczne, i od tego momentu potrzebował i czerpał z potrzeby wyalienowania i wykluczenia na nieokreślony czas między Umbryjskimi Apeninami, by ponownie poświęcić się malarstwu. Ta decyzja przywróci mnie na ścieżki z 2010 roku, z dala od rozproszeń, od frenetycznego tempa miejskiego życia, według motto „Gnothi Seauton, eudaimonia, katà métron“ (poznaj samego siebie, szczęście jest dobrym spełnieniem, zgodnie z miarą). Jego wizja świata rodzi się z obserwacji rzeczywistości i otaczającej nas rzeczywistości, z tego, że prawda zjawisk jest subiektywna, przechodząc od abstrakcyjnego pojęcia czasu do konkretnej i zrozumiałej formy czasu, przemijania i paradoksalności życia oraz z tego, że niemożliwe jest kontrolowanie wydarzeń w nieprzewidywalnych okolicznościach.


Marco Ercoli
Kurs życiorysowy

Nagrody i wyróżnienia
2024: Wybrany spośród „222 Artystów, na których warto inwestować w 2024 roku”, tom edytorialny przygotowany przez Exibart.
2023 – Gualdo Tadino: Realizacja Palio na edycję 2023 „Giochi de le Porte”, przedstawiona z owacją na stojąco w Kościele Monumantalnym San Francesco.
2019 – Isernia: Zwycięzca Nagrody P.A.C.I., Nagrody Jakości, Auditorium Città d'Isernia.
2012 – Francja: Stypendium Colart w Atelier „Plessix-Madeuc”.
2008 – Rzym: Zwycięzca „MarteLive”, Nagrody Jakości, sekcja malarstwa.

Wystawy indywidualne (Solo Exhibitions)
2023 – Gualdo Tadino (PG): „W twoich oczach”, Polo Muzealne - Kościół Monumantal San Francesco, kurator Cesare Biasini Selvaggi.
2022 – Rzym: „Epimeteusz”, Galeria 28 Piazza di Pietra, kurator Giorgia Basili.
2021 – Massa Lubrense (NA): „Nocny”, Art Hotel Villa Fiorella, kurator Giorgia Basili.
2016 – Rzym: „7”, Galeria Curva Pura, kurator Serena Di Giovanni.
2010 – Rzym: „F(R)ame”, Księgarnia Einaudi.
2009 – Rzym: „Kolekcja Motyli”.
2009 – Rzym: „Materia i Jaźń”, Galeria Casina Giustiniani.

Wystawy zbiorowe i Pawilony (Group Exhibitions)
2018 – Bazylea (Szwajcaria): „Sommerausstellung”, Galerie Eulenspiegel.
2018 – Rzym: „Profano płynne, tylko do użytku zewnętrznego”, Studio Giga, kurator Bianca Catalano.
2015 – Rzym: „Radiate”, TakeawayGallery.
2015 – Fermo: Stripe Festival Art and Architecture.
2015 – Mediolan: Affordable Art Fair Milano (AAF), Superstudio Più, Stand E5 (White Noise Gallery).
2015 – Rzym: „Any Given Post-it”, White Noise Gallery.
2013 – Rzym: „First Art Hotel”, Galleria Muciaccia.
2012 – Rzym: „Rendez-vous”, Galleria ArtePerOggi.
2012 – Francja: „Les Atelier du Plessix-Madeuc”, Abbaye St Magloire, Lehon.
2011 – Turyń: Biennale di Venezia, Pawilon Italia.

Instalacje i Projekty Specjalne
2018 – Civitelia D'Agliano (VT): „Agora”, Instalacja Stała, projekt 1 Artysta 1 Dzień, Contaminazioni d'Arte.