Montiel (1985) - "AUREUM"

"AUREUM" 81 X 65cm

Złota ryba, nazwana tak w łacinie, nie pływa w wodzie, lecz w świetle. Jej ciało nie odzwierciedla świata: ono go przekształca. Każda łuska to fragment słońca zatrzymany, żywa moneta, która wyprzedza ciężar czasu. Nie jest istotą ani przedmiotem, jest symbolem: obfitość, która oddycha, pragnienie, które sunie w ciszy.

Na płótnie tło rozmywa się w głębokie, niemal nieskończone cienie, by złoto nie tylko błyszczało, lecz wyłoniło się jak objawienie. Rybka płynie bez pośpiechu, zawieszona między jawą a snem. Jej ruch jest okrężny, wieczny, jakby rysowała ogonem niewidzialną formę nieskończoności.

Nie ukazuje bogactwa materialnego, lecz bogactwo wewnętrzne: intuicję, wyobraźnię, nadzieję, która trwa nawet w mętnych wodach. Złoto to nie tylko kolor; to duchowa energia, ogień ukryty w postaci płynnej. Światło powstaje z niego i wraca do niego, zamykając święty cykl.

Złota ryba jest strażniczką głębi. Mieszka w nieświadomości, gdzie myśli wciąż nie mają nazwy. Patrzenie na nią to przypomnienie, że pod powierzchnią zawsze jest coś, co błyszczy, czekając na odkrycie.