Vicente Soler Pallardó (1930) - Tras el telón

Pictura Subastas prezentuje tę wspaniałą pracę należącą do Solera, która ukazuje intymny i refleksyjny moment tańczącący w pauzie, ukazując ludzkość i wrażliwość stojące za sztuką baletu. Obraz wyróżnia się znakomitą techniką i wysoką jakością malarską, która przekazuje.

· Wymiary ramy: 27x20x4 cm.
· Wymiary dzieła: 20x13 cm.
· Olej na desce podpisany ręcznie przez artystę w lewej części obrazu.
· Praca w dobrym stanie zachowania.
· Praca sprzedawana z piękną ramą (wliczona w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Notatka istotna: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), z użyciem materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka odbędzie się za pomocą Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na całym świecie.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz ukazuje sylwetkę młodej tancerki uchwyconej w intymnym i cichym momencie, siedzącej w ciemnej przestrzeni przypominającej garderobę lub boczną część sceny. Kompozycja dominuje postać kobiety, wyłaniającą się z niemal czarnego tła, tworząc silny kontrast, który koncentruje całą uwagę na jej ciele i geście. Oświetlenie pada z boku na jej skórę i strój, łagodnie modelując kształty i podkreślając miękkość konturów. Scena przekazuje nastrój skupienia i wrażenie pauzy, jakby czas zatrzymał się pośród artystycznej rutyny.

Tancerka pojawia się siedząca w profilu, tułów lekko obrócony, twarz zwrócona ku półcieniom, unikająca bezpośredniego kontaktu z widzem. Jej wyraz twarzy jest introspektywny i spokojny, z spojrzeniem zdawałoby się zagubionym w własnych myślach. Włosy związane odsłaniają linię szyi i pleców, pozwalając światłu delikatnie muskać tę strefę ciepłym połyskiem, który podkreśla anatomię. Tutu, w jasnych i delikatnych odcieniach, otacza talię z lekkim objęciem objętości, kontrastując z otaczającą ciemnością i tworząc wokół jej sylwetki aureolę światła.

Nogi, smukłe i zdefiniowane, ukazują napięcie charakterystyczne dla mistrzostwa baletu. Jedna z nich spoczywa lekko zgięta, podczas gdy druga wyciąga się w dół w elegijnej pozycji, w dopasowanych baletkach, które ujawniają dyscyplinę i wysiłek fizyczny ukryty w sztuce. Postawa łączy grację z naturalnością, odchodząc od spektakularnego gestu, by przedstawić bardziej ludzką i bliską widzowi twarz baletnicy. Nie wykonuje ona kroku przed publicznością, lecz przeżywa prywatną chwilę między jednym aktem a drugim.

Tło w ciemności spełnia kluczową rolę w kompozycji, działając jak neutralna kurtyna, która intensyfikuje obecność postaci. Brak elementów dodatkowych usuwa wszelkie rozpraszacze i koncentruje uwagę na relacji między światłem a ciałem. Atmosfera sugeruje ciszę, koncentrację i delikatny klimat melancholii. Kontrast między delikatnością stroju a głębią cienia tworzy napięcie wizualne, nadając scenie wyważoną dramaturgię.

Dzieło udaje się połączyć siłę z kruchością w jednym obrazie. Tancerka pojawia się jako symbol dyscypliny, piękna i kruchości, uchwycona w momencie, gdy show schodzi na drugi plan, a wyłania się człowiek stojący za postacią. Kompozycja pionowa, wraz z łagodnym przejściem światła, buduje intymną scenę, która zachęca do spokojnej kontemplacji.

W całości. Dzieło przedstawia intymność i refleksję tancerki w momencie pauzy, ukazując ludzką i cichą stronę, która skrywa się za dyscypliną i wdziękiem sztuki scenicznej.