Anton Kaestner - #349 - L - " Form #2 ".

#349 - L - " Form #2 ".

Unikalne dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, bezpośrednio z paryskiego warsztatu.

Akrystyka w sprayu na tablicy z pleksiglassu o grubości 3mm.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło malowane, o błyszczącym wykończeniu "glossy", przypominającym aplikację żywicy, które jest unikalne.
Poświęć chwilę, aby przyjrzeć się detalom.

Wymiary: 24,2" x 17,3" x 0,12" / 61,5 x 44 x 0,3 cm bez ramy.
Ten obraz dostarczany jest bez ramy.
Wysokiej jakości rama marki niemieckiej Nielsen, aluminiowa, kolor Czarny Mat (20,2 mm wysokości x 1,38 cm szerokości / 0,6 x 3,5 cm) rekomendowana i dostępna podczas wysyłki za dodatkową kwotę 120€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to afrysta malarz, rzeźbiarz i autor z Szwajcarii, mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór prac na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa - Lozanna, maj 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i bogactwem kulturowym mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał nasionko tego, czym w końcu stała się moja pasja życiowa.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w zeszytach A4, a później A3. Początkowo przyciągnęło mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem – choć uważam się za ateistę – rozwinąłem także upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, wystawiając mnie na szeroką gamę wpływów kulturowych. Gdziekolwiek się udałem, angażowałem się w lokalne sceny artystyczne i czerpałem energię twórczą każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Dzięki sztuce zawsze chciałem oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, w pełni zaangażowałem się w malowanie. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie poświęciłem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza solowa wystawa, "Échos", która odbyła się w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała odrębne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstrudowanego pleksiglasu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasami kruchej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi obserwowanie pracy w rozwoju. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — to coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek, co krzyżuje rozum — aby prowadzić wynik, warstwy i efekty lustra, które tworzę, i pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzywające i wyzwalające. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, a jednocześnie nadają każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję swoje podejście celowo proste. Nie chodzi o „emocje” ani o „teoretyczną koncepcję”, lecz o doświadczenie bycia. Ani „szybka konsumpcja” ani „inteleksualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to ujęłby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moja praca czasem może przywodzić na myśl transparentność i luminescję witraży, pozostaje niemal całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, pleksiglass nadaje obrazowi migoczącą skórę, pod którą można dostrzec własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretnie lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami do zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do podjęcia własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać skromny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które popychają mnie do udoskonalania umiejętności i dalszego eksplorowania tego, co mogę osiągnąć. Malowanie dla mnie to codzienny rzemiosło, poszukiwanie, sposób na zainicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner