Corrado Simeoni (1938-2019) - Restauro

O MOJEJ PRACY

Płotro i grafik. Urodzony w Dolo (Wenecja), Włochy, 1938. Zmarły w Hadze w 2019 r.
Był aktywny we Włoszech, Belgii, Holandii i Niemczech.

Po ukończeniu studiów na kierunku Topografia i Inżynieria Lądowa w Bolzano, Włochy, 1957, Simeoni utrzymywał się przez kolejne czternaście lat, pracując przy ważnych projektach budowlanych w Afryce Zachodniej i Europie, głównie przy nowych drogach, rafineriach i rurociągach.

W 1972 r. – w wieku 33 lat – zorientował się, że decyzja o całkowitym poświęceniu się sztuce była oczekiwana od dawna; porzucił pracę i otworzył pracownię w Brukseli (1972–1979).

Krótkie i częste pobyty we Włoszech oraz dość długi pobyt w Westfalii (Niemcy) ukształtowały jego działalność artystyczną na przestrzeni ostatnich pięćdziesięciu lat (prawie), z istotnymi wystawami w prestiżowych galeriach, muzeach i na targach sztuki w Włoszech (Mediolan, Turyn, Bolzano, Novara, Bergamo, Vicenza, Pordenone), Belgii (Bruksela), Holandii (Amsterdam, Haga, Lelystad, Rotterdam) i Niemczech (Frankfurt, Hamburg, Münster, Duisburg, Dortmund, Kolonia, Gescher, Moers, Rheinberg, Kevelaer) itd.

W trakcie swojej aktywności artystycznej był żonaty z Emmy Simeoni-Krajenbrink.

Od 1979 do 2019 mieszkał w Hadze, w Holandii.

SIMEONI wystawiał swoje prace w licznych galeriach, często prestiżowych, muzeach i instytucjach publicznych w Belgii, Włoszech, Niemczech, Holandii i Francji.
Wśród najważniejszych:
- Isy Brachot, Bruksela
- Krikhaar, Amsterdam
- Nuovo Sagittario, Mediolan
- Cubus Kunsthalle, Duisburg
- Steinrötter und Schnake, Münster
- Museum Am Ostwall, Dortmund
- Olympia-Museum, Kolonia
- "Early Golf Show" (w różnych lokalizacjach w Holandii)

Ponadto wystawiał na targach sztuki w Brukseli, Hadze, Maastricht, Rotterdamie, Hamburgu, Mediolanie, Turynie, Bolonii, Padwie, Vicenza, Bergamo, itp.

"Maskerade", jego monumentalny obraz o powierzchni 38 m², satyryczny i krwawy, wciąż – po 26 latach – odwiedzany jest przez liczną grupę turystów, miłośników sztuki i ciekawskich, którzy czynią z alejki miejskiego budynku w Gescher (Niemcy) prawdziwe miejsce pielgrzymek.


Główne wystawy indywidualne
1972 Galeria Acquarius, Bruksela.

1973 Galeria Nebbiensches Gartenhaus, Frankfurt. 1974 Galeria Palazzo Broletto, Novara.

1975 Galeria L'Ecuyer, Bruksela.

1975 Galeria Les chances de l'art, Bolzano. 1976 Galeria Tempo Sensibile, Novara.

1976 Galeria Nebbiensches Gartenhaus, Frankfurt. 1978 Galeria lsy Brachot, Bruksela.

1979 Galeria Krikhaar, Amsterdam. 1981 Galeria Krikhaar, Amsterdam. 1981 2• Kunstbeurs, Haga

1985 Galeria Rotaross, Novara.

1986 Galeria Nuovo Sagittario - Milano

1990 Galeria Antico Borgo - Orta San Giulio - Novara.


Wystawy zbiorowe
W licznych galeriach, muzeach, centrach kulturalnych, targach sztuki we Włoszech, Francji, Belgii, Holandii, Anglii, Niemczech i Stanach Zjednoczonych.


Recenzje i eseje krytyczne

Paul Caso, "Le soir" (Bruksela).
Stéphane Rey. "L'Echo de la Bourse", (Bruksela).
K. Lara, "4 Mil lions 4" , (Bruksela).
Suzanne Otle "Jalons et Actualités des Arts" (Bruksela).
Alain Viray, "La Dernière Heure" (Bruksela).
André Glavimans, "Spectator" (Gent).
Frans Duister, "Kunst Beeld" (Amsterdam)
Walter Barten, "Het Financieele Dagblad" (Amsterdam).
Frans Duister, "Het Parool" (Amsterdam).
Frans Duister, "Nieuw Ultrechts Dagblad" (Utrecht)
R. Ziegler, "De Telegraaf" (Amsterdam).
Giovanni Quaglino, "Corriere di Novara" (Novara).
Giovanni Torti, "Il Nord" (Novara).
Gianni Mantovani, "Il Nord" (Novara).
Mario Dall'Aglio, "L'Adige" (Trento).
"Pourquoi Pas?" (Bruksela).
"Algemeen Dagblad" (Amsterdam).
"Haagsche Courant" (Haga).
"Frankfurter Allgemeine Zeitung" (Frankfurt).
"Frankfurter Rundschau" (Frankfurt).
"Corriere d'Italia" (Frankfurt)
"Sole d'Italia" (Bruksela).
"Alto Adige" (Bolzano).
"Novara Mese" (Novara).
"Adige Panorama" (Bolzano).
"Tempo Sensibile" (Novara).
RAI-TV (Bolzano).
RTBF (Radio Televisione Belga Francese).
BRT (Radio Televisione Belga Fiamminga).
Radio Televisione