Matthew Houston (1961) - Cere

Podpis na tylnej stronie oprawy.
Towarzyszący dokument pochodzenia również jest podpisany i nosi stempel studia.
Wymiary odbitki: 12,5 x 16,5 cm, z passe-partout 26 x 19 cm
W doskonałym stanie
Odbitka z srebrowej żelatyny, tonowana sulfidem
Wykonana z negatywu Polaroid
Papier ma powierzchnię połyskującą z lekkim połyskiem
Na papierze 100% rag, z suchą taśmą montażową Kodak. Passe-partout zawiera ślady ołówka, prawdopodobnie służące do ustawiania passe-partout.
W wyjmowanej, przeźroczystej osłonie ochronnej z mylaru o jakości muzealnej.
W archiwalnym pudełku

Z serii wydań wykonanych z odbitek Polaroid i negatywów.
Uwaga - zamiast wydawać edycję, Matthew Houston często wykonuje odbitki srebrne ręcznie. Każda z nich jest unikalna i dlatego otrzymuje numer „wersja” – to brzmi „wersja 8”

Wysyłane płasko z sztywną ochroną, listem poleconym.

Matthew Houston (Londyn 1961) najlepiej znany z serii Catalogue of Chaos – dogłębne studium materiałów i procesów fotografii.

To fotografia z serii Polaroidów i odbitek srebrnych, rozpoczętej pod koniec lat 90.

Matthew Houston studiował drukowanie w Central School of Art w Londynie, a później uzyskał dyplom First Class w fotografii w London College of Printing. Zaczął fotografować modele, aktorów i tancerzy na małej scenie, którą zbudował, prowadząc kabaret na żaglowcu. Ta scena była miejscem wielu jego fotografii dużego formatu i Polaroidów z lat 90. Houston zauważa, że sama scena sugerowała obecność osoby i pełniła rolę podestu dla jego modeli. Jego fotografie są znane z intymnych, często nostalgicznych cech i są wynikiem „otwartego eksperymentu” z jego tematami. Skupia się na znalezieniu wspólnego gruntu z modelem i uchwyceniu naturalnego przebiegu wydarzeń. Jego zdjęcia czasem zawierają subtelne odniesienia do postaci mitologicznych i obrazów. Nie ma to być stały motyw, lecz „delikatne odniesienie”, które wyłoniło się z scenicznego charakteru jego wczesnych portretów.*
*Z katalogu wystawy, Londyn 2014

„Mała scena, którą zbudowałem, była częścią studia i zacząłem robić zdjęcia wykonawcom, przyjaciołom, aktorom i modelom. Użycie filmu Polaroid dało materiałowi szansę być częścią obrazu. Polaroid jest znany z różnego rodzaju dziwactw i wypadków, które przypominają o procesie. Podobnie jak w innych zdjęciach, które zrobiłem, czuję, że ważne jest, by materiał i proces były nadal uwzględnione, nadal widoczne.”
**
**Z wywiadu - Saatch Art

Fragment z recenzji wystawy, którą odkryłem – BIP off, Liege – autorstwa Philippe’a Herberta
"Parcours atypique : ancien propriétaire d’un cabaret, il photographie depuis l’âge de 7 ans mais il a commencé cette série à 38 ans. Sur une scène improvisée, il photographie au Polaroïd grand format des femmes dénudées avec beaucoup de tendresse. Il renouvelle le genre du nu."