Sylvain Barberot - Silence

„Punctum” to początek serii dzieł zatytułowanych „epitaf”, które są poetyckim sposobem objęcia śmierci poezją, poprzez wybranie słowa dobranego tak, by ją wywyższyć. Grawerunek jest podkreślony złotem o próbie 22 karaty, jakby nawiązujący do ikonografii grobowej.
Punctum ma różne znaczenia:
- Jest elementem fotografii, który kłuje, dotyka nas osobiście w sposób nieoczekiwany. Nadaje opowieść w sferze intymności i czyni obraz żywym, zapisującym się w naszych wspomnieniach.
- Wywołuje emocję lub wspomnienie. Opowiada coś osobistego i uruchamia intymną emocję.

Artysta międzynarodowy, którego praca opiera się na dychotomii między pamięcią a zapomnieniem. Pamięć moim zdaniem jest elementem niezbędnym, łączącym nasze ciało ze światem. Jednakże, podczas gdy nasza kultura usiłuje wyryć historię dłutem, ja usiłuję hamować, dekonstruować, a nawet wymazywać własną pamięć. Rozległe przedsięwzięcie — ćwiczenie zapomnienia…
Ciało jest jedynie podporą tej pamięci, od której zależy, a nawet która ją potrzebuje. Ona je buduje, modeluje i przekształca. A jeśli anamneza, wywodzona z greckiego, oznacza powrót wspomnienia, to ja ją śledzę, by łatwiej od niej się uwolnić.