Alessandro Alteo (1997) - Monocromo Verde - 586

Technika mieszana - Podpis ręcznie - 2025
Artysta: Alessandro Alteo
Tytuł: Monochrom Zielony - 586
Technika: estroflessione na płótnie
Rok: 2025
Wymiary: 30x30
Stan zachowania: Doskonały

Nakładanie
Unikatowe w swoim rodzaju

The shipment could require a few extra days for the arrival of the packaging necessary to allow for precise and adequate packaging of the artwork. Additionally, for shipments to Switzerland, times could be extended further due to the preparation and handling of the required customs documentation.

Zdjęcia mogą różnić się odcieniami ze względu na światło

Oryginalne dzieło Alessandro Alteo, charakteryzujące się jednolitą zieloną powierzchnią, która potrafi wygenerować wyrafinowany dialog między światłem i cieniem, materią i przestrzenią.

Poszukiwanie artysty korzeniami sięga wielkiej tradycji estroflessis Italian, inspirując się elegancją formalną i napięciem plastycznym mistrzów takich jak Agostino Bonalumi, Enrico Castellani, Paolo Scheggi, Turi Simeti i Giuseppe Amadio, dialogując jednocześnie z siłą materii Alberta Burri i monumentalnością rzeźbiarską Arnaldo Pomodoro. W tym duchu powierzchnia malarska przekształca się w żywy, pulsujący, czuły na światło i spojrzenie organizm.

W obrębie nowoczesnego abstrakcjonizmu Alteo buduje swój osobisty język, który otwiera się na sztukę nowoczesną i współczesną, integrując sugestie pochodzące z minimalizmu, Pop Art i przede wszystkim Street Art oraz graffiti writing. Jego wyobraźnia dialoguje ideowo z artystami i ruchami od Banksy’ego, Keitha Haringa, Andy’ego Warhola, Basquiata, Koonsa, Shepard Fairey (OBEY), JR, Invadera, Space Invader, Jef Aerosol, C215, Futura 2000, COPE2, Vhils, D*Face, Os Gemeos, Seth, Speedy Graphito, JonOne, Alec Monopoly, aż po postaci takie jak Sandra Chevrier, Handiedan, Chuck Sperry, Borondo, PichiAvo, Orticanoodles, Saner, Inti, M-City, Levalet, Dan23, DZIA, Cranio, Dillon Boy.

Równocześnie jego wrażliwość wizualna czerpie z estetyki pop-luksusowej i kolekcjonerskiej, gdzie ikony designu, mody i stylu życia współczesnego – od Hermès, Dior, Chanel, Cartier, Louis Vuitton, Prada, Bulgari – aż po symboliczną odwołania do Rolex, Patek Philippe, Audemars Piguet, Daytona, Nautilus, Richard Mille – współistnieją z odniesieniami do vintage, fotografii analogowej, kina, muzyki, zabawek z blachy i pamięci wizualnej dwudziestego wieku.

Nie brakuje także wyrafinowanych odniesień do historii sztuki, od Mario Schifano po Joan Miró, od Salvadora Dalí po Pierre Soulages, które przyczyniają się do wzmocnienia koncepcyjnego wymiaru dzieła.

Charakterystyczny rys Alessandro Alteo tkwi w syntezie między rygorem geometrycznym a lirizmem emocjonalnym, gdzie koło staje się znakiem uniwersalnym, archetypem wizualnym i przestrzenią kontemplacji.

To dzieło jawi się jako most między okresem analitycznym i estroflessą włoską a miejską i współczesną wrażliwością, prezentując się na Catawiki jako praca klasy, tożsamość i silna rozpoznawalność estetyczna.