Alexander van Gerven - Claim the silence

Jej usta, miękkie i kuszące, otaczają srebro jak sekret, którego nie wolno ujawniać.
Z własną dłonią przyciśniętą do twarzy trzyma się sama — nie po to, by przestać, lecz by panować.
Krzyż między jej zębami błyszczy jak obietnica, modlitwa, cicha rebelia.
W tej zamarzniętej sekundzie świat zdaje się czekać,
jakby miała właśnie pozwolić odejść — albo raczej mocno zaciskać.