Włochy - Dokument - 2 documenti manoscritti - 1626

Republika Wenecka.
2 dokumenty AQ z lwem türalnym nr. 2335 (D. Paolo Buratta) datowane na 1706 oraz nr. 4165 datowane na 1624.
Z notatkami rękopiśmiennymi.

Wymiary cm 29,5 x 20,5
Dobre stany jak na zdjęcia.

Dwieście lat przed reformą pocztową Rowlanda Hilla, Sena Republika Wenecka już opodatkowywała wychodzącą korespondencję, tę z jej urzędów publicznych

AQ może być uznane za protoplastę znaczka pocztowego i całej poczty — o 230 lat przed Penny Black i Mulready.
Wyprzedzało ideę rewolucyjną: zapłatę należności poniesioną przez nadawcę.

Nazwa wywodzi się od określenia AQe, skrót od łacińskiego aquae; dokument wydawany był z wniosku Skarbników Wodnych.

Chodziło o „list” opodatkowany, a właściwie przedpodatkowany: „dacio delli soldi 4 per lettera”, na którym —lub wewnątrz którego— umieszczano wiadomość, którą chciano przekazać.
Był w wyposażeniu wszystkich kancelarii władz państwa, które, z kilkoma wyjątkami, były zobowiązane do korzystania z niego dla własnej korespondencji pocztowej, po uiszczeniu czterech soldów, oprócz połączonego kosztu przesyłki (portu) i cła.
To, co może brzmieć jako anomalia — państwo pobiera podatek od samego siebie — realizowało się w rzeczywistości, ponieważ administracja publiczna w Wenecji była zarządzana przez prywatnych, którzy obejmowali stanowiska — często wyniki podatków — po przetargu, w którym brali udział, płacąc z własnej kieszeni. Mogli potem ponownie rozliczyć wydatki, uzyskując również cła wygrywane w przetargu.
AQ były więc nadpodatkiem uzupełniającym w stosunku do portu i cła, których ściąganiem zajmował się stacjonarny dacier, daniarski urzędnik.

Kwota czterech soldów za każdą literę służyła finansowaniu prac rekultywacji i czyszczenia koryt rzek Brenta, Muson i Bottenigo.

AQ były perforowane w środku, w miejscu, gdzie były nawleczone i układane na sprzączce, co było dość powszechną praktyką w Wenecji.
Przesyłka z kurierem śledzonym i ubezpieczonym.