Ennio Finzi (1931) - Scale transcromatiche

Ennio Finzi Progetto cinetico (skale transcromatyczne) datowany 1970 lecz reprodukowany pod koniec lat dziewięćdziesiątych
"senza titolo" 1970-1990. Dzieło zarchiwizowane
cm 19,8 x 25
kredki na czarnym kartonie
podpisane i datowane w prawym dolnym rogu „Finzi 70”

Zostanie wysłana dokumentacja potwierdzająca jego archiwizację w Archiwum Finzi.
Wysyłka kurierem i sztywne opakowanie.

Ennio Finzi (Wenecja, 1931), jeden z najważniejszych włoskich abstrakcjonistów, debiutuje w 1947 roku w Fondazione Bevilacqua La Masa w Wenecji, gdzie w latach 1956 i 1958 realizuje dwie istotne wystawy osobiste, wprowadzane do katalogu przez Toni Toniato i Umbro Apollonio. W 1957 prezentuje się w Galleria Schneider w Rzymie (przedstawiony przez Virgilio Guidiego) oraz w Numero w Florencji, natomiast w 1958 w Apollinaire w Mediolanie (tekst krytyczny Giuseppe Marchiori) prezentuje najnowsze badania nad tematem „rytmy światła-wibracji”, które interesują Lucio Fontany. Również w latach pięćdziesiątych uczestniczy w wystawach zbiorowych poświęconych Spacializmowi w Galleria del Cavallino Carlo Cardazzo. Bierze udział na zaproszenie w Quadriennale 1959 i ponownie w edycji 2000. W 1986 bierze także udział w Biennale Internacional de Arte di Venezia.

Uważany za jednego z włoskich prekursorów w dziedzinie kinetyzmu i sztuki zaprogramowanej, od lat pięćdziesiątych rozwija swoje badania w obrębie czystej wizualności. Surowa struktura jego języka malarskiego, rozwijająca się przez lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte, teoretycznie była wspierana przez Umbro Apollonio i Carlo Belloli. Następnie opracowuje badania ponownie oparte na kolorze, przyczyniając się do zdefiniowania nowej linii abstrakcji, która od lat osiemdziesiątych utrzymuje się do dziś. Wykonał również prace na papierze, projekty dotyczące wizualności zbudowanej oraz pastelowe prace z kolażem na kartonie, od lat pięćdziesiątych.