Mark Tobey (1890-1976) - Self Portrait

Mark Tobey
Autoportret
Rok 1967
Kolorowa litografia na papierze BFK Rives, podpisana i numerowana
Papier jest zżółknięty od upływu czasu, ale dzieło wciąż zachwyca

Mark Tobey był pionierem ekspresjonizmu abstrakcyjnego, słynnym z połączenia zachodniej wrażliwości z duchowością wschodnią. Jego najikoniczniejszą innowacją jest „pisanie białe” (white writing): niezwykle gęsty splot jasnych znaków kaligraficznych na ciemnych tłach, który niweluje różnicę między figurą a przestrzenią. Głęboko wywarły na niego wpływ wiara Bahá’í i studia kaligrafii Chin i Japonii; Tobey postrzegał sztukę jako środek do przedstawienia uniwersalnego powiązania i niewidocznej energii, która łączy wszystkie rzeczy.

W przeciwieństwie do jego współczesnych ze Szkoły Nowojorskiej, takich jak Jackson Pollock, jego prace często są małego formatu i zapraszają do intymnej, medytacyjnej kontemplacji, a nie do natychmiastowego fizycznego oddziaływania. Jego styl, żywy i warstwowy, przekształca powierzchnię malarską w sieć pulsującego światła i ruchu, czyniąc go jednym z „mistyków Pacyfiku” i istotnym łącznikiem między Wschodem a Zachodem na sztukowym pejzażu XX wieku.