Edmund Kesting (1892-1970) - Kino

W aukcji znajduje się abstrakcyjna kompozycja znanego niemieckiego artysty Edmunda Kestinga z lat 1927/1973 w stylu konstruktivizmu, wymiar: 34,5 x 48 cm, motywowy 15 x 12,5 cm.

Tytuł: „Kino. Raumgestaltung”. Drzeworyt był motywem tytułowym magazynu sztuki DER STURM Red. Herwald Walden, Wochenschrift für Kultur und Künste, vol. 18, no. 1/2 (kwiecień 1927). W tym roku Kesting wystawiał w Sturm Galerie. Oryginalny obraz tytułowy magazynu STURM nie stanowi części aukcji.

Drzeworyt opatrzony podpisem stempla artysty. Nakład drzeworytu z 1920 roku nie jest ponumerowany. Stan bardzo dobry, na górnym, lewym brzegu kartonu 2 cm załamanie (zob. zdjęcie).

W jednej z równoległych aukcji znajduje się inny druk KESTINGA oraz inni niemieccy konstruktory (BUCHHOLZ i MAATSCH).

ŻYCIORYS EDMUND KESTING (źródło skróty z Wikipedii)

Edmund Kesting (ur. 27 lipca 1892 w Dreźnie; zm. 21 października 1970 w Birkenwerderze) był niemieckim malarzem, grafikiem, fotografem i pedagogiem sztuki. Należał do przedstawicieli malarstwa informel.

W 1919 założył prywatną szkołę sztuk plastycznych Der Weg – Schule für Gestaltung. W 1921 spotkał Herwart Waldena i zaczął współpracować w Sturm.

Od 1920 powstawały prace konstruktystyczne i kolaże z wycięć. Tworzył olejne, akwarele i gouache. W 1922 ożenił się z uczennicą Gerda Müller. Zawiązały się ścisłe kontakty z awangardowymi artystami, takimi jak Kurt Schwitters, László Moholy-Nagy, El Lissitzky, Alexander Archipenko i inni. Szczególnie pracom Schwittersa Kesting był głęboko imponowany. Od 1923 brał udział w wystawach kręgu „Sturm”.

Około 1925 roku intensywniej zajął się fotografią. Eksperymentował z technikami fotograficznymi takimi jak wielokrotne ekspozycje, fotogramy i montaż negatywów; używał aparatów z dużymi formatami matówki. W 1926 doszło do założenia berlińskiej szkoły „Der Weg” oraz powstania Stowarzyszenia Sturmfreunde w Dreźnie. Kesting stał się również sukcesem międzynarodowym. Uczestniczył w wystawach w Moskwie i Nowym Jorku. Muzeum Sztuki Nowoczesnej nabyło od niego kolaże-ousowe. Na początku lat 30. wszedł do Deutscher Werkbund. W 1931 r. wspólnie z Erikiem Fraaßem i Bernhardem Kretschmarem założył Neue Dresdener Sezession.

Po dojściu do władzy nazistów został obowiązkowo członkiem Reichskammer der bildenden Künste. W 1933 zaczęły się u niego pierwsze przeszukania domowe; Kesting zniszczył wówczas część swoich dzieł. Przez kolejne lata pracował jako fotograf reklamowy dla firm fotograficznych i motoryzacyjnych. Udało mu się uczestniczyć w wystawach do 1936 roku, potem jednak na niego nałożono zakaz pracy i wystaw, z wyjątkiem fotografii, która nie była objęta zakazem.

W 1937 r. w ogólnoniemieckiej akcji „Entartete Kunst” wytworzono dowody na to, że dwanaście jego obrazów z publicznych zbiorów zostało skonfiskowanych i zniszczonych.

Wraz z Karlom von Appen, Helmutem Schmidt-Kirstein, Hansem Christophem i innymi założył po zakończeniu nazistowskiej dyktatury w Dreźnie grupę artystów „der ruf – befreite Kunst”. W 1945/46 po zniszczeniu Drezna powstała seria eksperymentalnych fotografii pod tytułem Dresdner Totentanz, która odnosi się do słynnego renesansowego reliefu. Kesting został w 1946 roku powołany do Akademii Sztuk w Dreźnie; objął kierownictwo pracowni „Photographie und Film”. Już rok później został zwolniony, po czym przeniósł się do Berlina i w 1948 roku został kierownikiem Katedry fotografii na Wyższej Szkole Sztuk Pięknych i Stosowanych w Berlinie-Weißensee. W 1953 doszło do natychmiastowego zwolnienia w ramach sporu formalistycznego. W 1955 został powołany na specjalny kierunek „Kamera” na Staatliche Hochschule für Film und Fernsehen w Potsdam-Babelsberg; w 1960 przeszedł na emeryturę.

Edmund Kesting zmarł w 1970 roku w Birkenwerderze koło Berlina, do którego przeprowadził się w 1948 roku. Między 1949 a 1959 rokiem nie odbyła się żadna wystawa jego prac w DDR, dopiero około 1980 roku twórczość Kestinga zyskała oficjalne uznanie.