Alessandro Alteo (1997) - Monocromo Blu - 595

Tecnica mista - podpisane ręcznie - 2025
Artista: Alessandro Alteo
Tytuł: Monochrom Blue - 595
Tecnica: ekstroflessione na płótnie
Rok: 2025
Wymiary: 50x40
Stan konserwacji: Doskonały

Jedyna w swoim rodzaju

Spedycja może wymagać kilku dodatkowych dni na dotarcie niezbędnego opakowania, które umożliwi precyzyjne i odpowiednie zapakowanie dzieła. Ponadto przy wysyłkach do Szwajcarii czas może się jeszcze wydłużyć z powodu przygotowania i obsługi niezbędnej dokumentacji celnej.

Zdjęcia mogą różnić się odcieniem z powodu światła

Dzieło oryginalne Alessandro Alteo, charakteryzujące się jednorodną niebieską powierzchnią przecinaną przez wysuniętą formę koła, zdolną do stworzenia wyrafinowanego dialogu między światłem a cieniem, materią a przestrzenią.

Poszukiwanie artysty sięga głęoko tradycji włoskiej ekstroflesji, inspirowane elegancją formalną i napięciem plastycznym mistrzów takich jak Agostino Bonalumi, Enrico Castellani, Paolo Scheggi, Turi Simeti i Giuseppe Amadio, jednocześnie dialogując z siłą materialną Alberta Burri i monumentalnym rzeźbiarskim charakterem Arnaldo Pomodoro. W tym duchu powierzchnia malarska przekształca się w żywy, wibrujący, czuły na światło i na spojrzenie byt.

W ramach nowoczesnego abstrakcjonizmu Alteo buduje własny język, który otwiera się na sztukę nowoczesną i współczesną, integrując inspiracje pochodzące z minimalizmu, Pop Art i przede wszystkim Street Art oraz graffiti writing. Jego wyobraźnia idealnie dialoguje z artystami i ruchami od Banksy’ego, Keitha Haringa, Andy’ego Warhola, Basquiata, Koonsa, Sheparda Fairey (OBEY), JR, Invadera, Space Invadera, Jef Aerosol, C215, Futura 2000, COPE2, Vhils, D*Face, Os Gemeos, Seth, Speedy Graphito, JonOne, Alec Monopoly, aż po postacie takie jak Sandra Chevrier, Handiedan, Chuck Sperry, Borondo, PichiAvo, Orticanoodles, Saner, Inti, M-City, Levalet, Dan23, DZIA, Cranio, Dillon Boy.

Równocześnie jego wrażliwość wizualna czerpie z estetyki pop-luksusowej i kolekcjonerskiej, gdzie ikony projektowania, mody i stylu życia współczesnego – od Hermès, Dior, Chanel, Cartier, Louis Vuitton, Prada, Bulgari, po symboliczne odniesienia takie jak Rolex, Patek Philippe, Audemars Piguet, Daytona, Nautilus, Richard Mille – koegzystują z nawiązaniami do vintage, fotografii analogowej, kina, muzyki, zabawek metalowych i pamięci wizualnej wieku XX.

Nie brakuje także odniesień erudycyjnych do historii sztuki, od Mariusza Schifano po Joan Miró, od Salvadora Dalí po Pierre Soulages, które wzmacniają konceptualny wymiar dzieła.

Wyjątkowość Alessandra Alteo tkwi w syntezie rygoru geometrycznego i liryzmu emocjonalnego, gdzie koło staje się uniwersalnym znakiem, wizualnym archetypem i przestrzenią kontemplacji.

To dzieło jawi się jako most między italianizowaną erą analityczną a estetyką miejską i współczesną, prezentowane na Catawiki jako praca klasy, tożsamość i silna rozpoznawalność estetyczna.