Thilo Maatsch (1900-1983) - Zwei abstrakte Kompositionen

Na aukcji znajdują się dwie abstrakcyjne kompozycje znanego niemieckiego artysty Thilo Maatsch z lat 1922/1973 w stylu konstruktywizmu, o wymiarach 35 x 46 cm, motywowe 19,5 x 14,5 cm oraz 18,5 x 24 cm. Stan dobry do bardzo dobrego, z niewielkimi mankamentami na marginesach. U dołu prawego brzegu większego motywu znajduje się delikatne zabarwienie oraz drobne uszkodzenia krawędzi. Drugie arkusz jest bez zarzutu.

Drewnoryty na cienkim papierze japan papier podpisane pod motywem po prawej stronie. Limitowana edycja drewnorytów z 1922 roku została wydana w niewielkiej serii liczącej jedynie „10 egzemplarzy” między 1966 a 1973 rokiem. Datowanie motywów odpowiada przydziałowi Thilo Maatscha w kolejnej małej edycji wydawnictwa Panderma Verlag Carl Laslo tego samego arkusza (tam na papierze pulpowym). Oba arkusze pochodzą z tej samej edycji (Nr 4)!

W innej paralelnej aukcji dostępni są kolejni niemieccy konstruktywiście (KESTING i Bucholz).

ŻYCIORYS THILO MAATSCH (źródło m.in. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (urodzony 13 sierpnia 1900 w Braunschweigu; zmarły 20 marca 1983 w Königslutter) był niemieckim grafikiem, malarzem i rzeźbiarzem. Był artystą abstrakcyjnego i konkretnego malarstwa oraz konstruktywizmu.

W 1918 roku Maatsch założył wraz z Rudolfdem Jahnsem i Johannesem Molzahnem „Stowarzyszenie Przyjaciół Młodej Sztuki” w Braunschweig. W gronie członków znaleźli się m.in. Lyonel Feininger i Paul Klee. Ponadto Wassily Kandinsky, który wspierał Maatscha i adorował go jak swego ojca, zaprojektował emblemat grupy. Jeszcze w tym samym roku Maatsch zaprzyjaźnił się z kolekcjonerem sztuki Otto Ralfsem. W latach 1919 i 1921 odwiedzał on Worpswede u Heinrich Vogela.

W 1924 roku nastąpił pierwszy zakup prac Thilo Maatsch przez braunschweigskiego kolekcjonera Otto Ralfa. Wówczas przebywał on z Niną i Wassilym Kandinsky w kawalerce Maatscha, aby wybrać olejne malowidło. Dla Maatscha było to wielkie zaszczyt, że jego obraz znalazł się w kolekcji obok dzieł Mondriana, Kandinsky’ego, Klee i innych wówczas już znanych artystów. W 1925 roku Ralf zainicjował wystawę „Stowarzyszenia Przyjaciół Młodej Sztuki”.

Na Bauhausie w Weimarze, a później w Dessau, nawiązał znajomości z Paulem Klee, Lyonelem Feiningerem, László Moholy-Nagy, Williamem Wauerem i Lotharem Schreyerem. Kandinsky, Klee oraz Moholy-Nagy pozwalali mu przebywać w swoich atelierach i studiować u nich. Z Kurtem Schwittersem był nie tylko zaprzyjaźniony, lecz także podzielał podobny język form, przez co Maatsch bywa bywał zaliczany do kręgu Schwittersa.

Jeszcze w tym samym roku Maatsch dołączył do Novembergruppe i został jej członkiem. Nastąpiła również coroczna udział w „Wielkim Berlińskim Wystawie Sztuki” do 1932 roku. W 1927 Herwarth Walden zorganizował w swojej galerii Der Sturm wystawę, o czym Maatsch sam z dumą wspominał w 1970 roku – „co najmniej 50 grafiki i około 10 akwarel oraz kilka obrazów” – jedna z jego wystaw indywidualnych.

Pod faszystowskim reżimem nastąpił upadek, jak u wielu artystów awangardowych. W 1933 roku po raz pierwszy skonfiskowano prace Maatscha. W 1934 roku został wykluczony z Reichskammer der bildenden Künste, uznany za „degenerate art”.

Dwudzić lat po zakończeniu wojny nastąpiło jego ponowne odkrycie, około 1966 roku, od tego czasu nastąpiła seria wystaw za wystawą. Dzieła Maatscha były nabywane przez znane prywatne kolekcje, zwłaszcza Carl Lazlo, który wspierał go m.in. poprzez wydanie kilku edycji opakowań, publikację książkową oraz Alfreda i Elisabeth Hoch. Wysoce ceniony Thilo Maatsch odszedł z życia w Königslutter w 1983 roku.