Mario Ceroli (1938) - Profili di donna

Mario Ceroli(1938)
"Profili di donna"
litografia ecarta intagliata e incollata 79/90 esemplari
100x70 cm
cornice coeva 75x103x8cm

Mario Ceroli urodził się w Castel Frentano (Chieti) 17 maja 1938 roku.

Przeniósł się do Rzymu w wieku dziesięciu lat, gdzie zapisał się do Liceum Sztuk Plastycznych, z błędu lub serendypii:

"Mój ojciec i moja matka chcieli zrobić ze mnie urzędnika państwowego (…) zapisali mnie do Szkoły Galileo Galilei, która składa się z trzech sekcji: Technikum, Technikum Przemysłowe i Szkoła Sztuki. Moja matka pewnego ranka zabrała mnie tam. Bała się wejść do windy, więc weszliśmy pieszo. Na pierwszym piętrze było Liceum Sztuk Plastycznych, mama była zmęczona, zatrzymała się i zapisała mnie do tego Liceum."
— Mario Ceroli

Prace Ceroli to rzeźba, malarstwo, rysunek, tworzenie przedmiotów, przestrzeni i scenografii. Ceroli to artysta wszechstronny, mercurialny, elastyczny. Skomplikowany, można by powiedzieć, jak każdy artysta, tak, ale z tą niezwykłą zdolnością mieszania każdej sztuki. Trudno oddzielić rzeźbę od aspektu malarskiego, meble od rzeźby i obrazów.

Osobna biografia zasługuje na opis działalności Ceroli w teatrze: tu także rzeźba i scenografia łączą się, by ożywić majestatyczne sceny.

Jego rzeźba to raczej budowanie niż formowanie; kształty to namacalne pojęcia, a nie abstrakcje, zazwyczaj chodzi o proste, obiektowe, konkretne idee. W użyciu brązu wynikająca idea to seria warstw, kolejnych planów, które nie nadają dziełu cechy jednorodnej plastyczności, choć w kontekście dzieła harmonijnego i zgodnego z tonem.

Zawsze w Liceum Sztuk Plastycznych pracuje pod kierunkiem Leoncillo Leonardi, Pericle Fazzini i Ettore Colla, gdzie eksperymentuje z ceramiką. Wystawia po raz pierwszy ceramikę w 1958 roku:

"To, że jestem rzeźbiarzem drewna, w ogóle nieprawda, bo miałem wiele doświadczeń z materiałami: używałem drewna, robiłem ceramikę, używałem marmuru, tworzyłem rzeczy z lodu, z wody, robiłem rzeczy z papieru, rzeczy z tkanin."
— Mario Ceroli

Dwie tysiące to lata, które widzą Ceroli w stałej mieszance elementów naturalnych, drewna i popiołu, drewna, popiołu i złotych folii.

Są dzieła z 2007 roku, takie jak La nuda verità, Guerriero Frentano: postacie ludzkie wyryte w drewnie i osypane popiołem, symbolizujące człowieka zlewającego się z naturą. 2007 to także rok, w którym zrealizowano majestatyczne Paolo i Francesca, z ponownym pojawieniem się motywu schodów: postacie ludzkie wyrastają na schodach, u stóp stosy kolorowych barw.

Dziś Mario Ceroli mieszka w Rzymie ze swoją rodziną."