Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w stanie nienaruszonym, bez ramy

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematicznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). To wydarzenie kształtuje jego facetę malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, zawsze pociągała go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesnogotyckie formy. Śladem włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy czterowzystkich Włoch, takich jak Fra Angelico czy Rafael, odczuwa się w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który omawiamy. To właśnie ta mieszanka między tym, co stare, a tym, co nowe, stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej widoczny wydaje się dla niego wpływ romańskiego i gotyckiego. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przywołują witraże gotyckie — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza-muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze — dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Kataloński Nowy Wiek. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasyci się malarstwem Velázqueza, decydując się na reprodukcję „Małżonek” według własnego gustu, ze swoim unikalnym stylem, z żywymi odcieniami różu i fluorescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec u artysty technikę kolażu, która polega na wklejeniu kawałka tkaniny, kartonu, a nawet partytury.

W Paryżu rozpoczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawy indywidualne w Terrassie w 1968 roku, następnie w innych katalońskich miastach oraz w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego dorobek początkowo to figuratywizm śródziemnomorski, który z czasem prowadzi do abstrakcji, by powrócić do figury o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były dla niego nieznane, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak renomowanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata, gęsta paleta kolorów o dużej żywiołowości, która wraz z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład daje rezultat ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozwiewa, mija. Linia rozdziału między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego obrazom, jego sposobowi prowadzenia linii na płótnie. Miquel osiąga to, co nieliczni przed nim: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest inspirowany przez antycznych: Giotto, renesans włoski i dążenie nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; interesuje go równie mocno rzemiosło co koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, a także otwarty na to, co nowe, na ciągłe poszukiwania. Ciekawy kontrast w pracach Miquela polega na sposobie przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z epok dawnych utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił zerwać z regułami czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i form, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż obraz to dwuwymiarowy front, a z daleka wygląda na to, że malarstwo to bardziej zlepek tekstur z trzech wymiarów.

Niektóre z jego prac mają wyraźny wpływ flaneryjski, z intensywną i ekspresywną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które nawołuje obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postaci kobiece mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich.

Według Joana Lluís Montañé, Barceloneczyka, członka Międzynarodowego Towarzystwa Krytyków Sztuki, prestiżowego katalońskiego malarza Tornera de Semir, w swojej obszernej twórczości „interesuje się kompozycją i kolorem, generującymi stworzenia szczegółowo opracowane, gdzie widać odciski determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych nowatorskich form i technik, wszystko to w charakterystycznym osobistym plastycznym znaku”.

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrębie obrazu i próbuje umieścić w swoich tła interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego plastyką języka, która jest o wiele bogatsza i atrakcyjna. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi towarzyszyć realizacjom ducha. Postać służy mu do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Łączy z łatwością pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy, silny, precyzyjny, wnikliwy, wyznacza formę, delimituje przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem pojawia się spojrzenie na inny sposób, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm, który łączy kolory podstawowe, łagodne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Ciekawa i pociągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją prymitywnych, nie martwił się zbytnio o swoje społeczne oddziaływanie na swoich mistrzów, ci byli czasem niemuzykalni, i chociaż jego dzieła znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii; trudno zrobić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia, na stałe, w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Domu Królewskiego Monety, aby jedno z jego dzieł zostało wydane na znaczkach pocztowych i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Domu Królewskiego w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były eksponowane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Estrasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Gerona, València, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw artysty katalońskiego:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artiste Independants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béiziers-Francja.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.

Honoryjny gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d´Autome. Clermont Ferrant - Francja.

Grand Prix la Famme et l´Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris.Francja.

La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.

L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.

Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.

Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Wspólna wystawa świąteczna, 2009-Tarragona.