Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

KOMPOZYCJE MALARSKIE
(Kurt Leonard o Thilo Maatsch 1976)

Na aukcji znajduje się abstrakcyjna kompozycja znaczącego niemieckiego artysty Thilo Maatscha z 1923 roku. Wydanie prawdopodobnie z lat 60., numer wydania nie istnieje. Rozmiar: 20 x 22,5 cm, rozmiar motywu 15 x 9 cm. Stan bardzo dobry. Karta jest nienaruszona. Drzeworyt na cienkim papierze jenostowym (japońskim) podpisany pod motywem po prawej stronie.

W równoległej aukcji znajdują się także dwa inne druki MAATSCH oraz niemieccy konstruktywisci KESTING i BUCHHOLZ.

ŻYCIORYS THILO MAATSCH (źródła m.in. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (urodzony 13 sierpnia 1900 w Braunschweig; zmarły 20 marca 1983 w Königslutter) był niemieckim grafikiem, malarzem i rzeźbiarzem. Był artystą abstrakcyjnego i konkretnego nurtu oraz konstruktywizmu.

W roku 1918 Maatsch założył wraz z Rudolfiną Jahns i Johannesem Molzahn „Towarzystwo Przyjaciół Młodej Sztuki” w Braunschweig. Do członków należeli m.in. Lyonel Feininger i Paul Klee. Ponadto Wassily Kandinsky, który wspierał Maatscha i któremu Maatsch jak synowi ojca oddawał cześć, zaprojektował znak grupy. Jeszcze w tym samym roku Maatsch zaprzyjaźnił się z kolekcjonerem sztuki Ottom Ralfsem. W latach 1919 i 1921 odwiedzał Heřm Voglera w Worpswede.

W 1924 nastąpił pierwszy zakup pracy Thilo Maatscha przez braunschweigskiego kolekcjonera Ottosa Ralfsa. Z tego powodu przyszedł do jego jednopokojowego mieszkania, gdzie z Niną i Wassily Kandinskyem wybrać olejny obraz. Dla Maatscha było to wielkim zaszczytem, aby jego obraz znalazł się w kolekcji obok dzieł Mondriana, Kandinsky’ego, Klee i innych wówczas już znanych artystów. W 1925 Ralfs zainicjował wystawę „Towarzystwo Przyjaciół Młodej Sztuki”.

W Bauhausie w Weimarze, a później Dessau poznał Paul Klee, Lyonela Feiningera, László Moholy-Nagy, Williama Wauera i Lothara Schreyer’a. Kandinsky, Klee oraz Moholy-Nagy pozwalali mu przebywać w swoich pracowniach i studiować u nich. Z Kurt Schwittersem łączyła go nie tylko przyjaźń, lecz także podobny język form, przez co Maatsch bywa czasem zaliczany do kręgu Schwittersa.

Jeszcze w tym samym roku Maatsch dołączył do Novembergruppe i stał się jej członkiem. Nastąpiły również coroczne udziału do 1932 roku w „Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki”. W 1927 Herwarth Walden zorganizował dla niego w swojej galerii Der Sturm wystawę indywidualną, którą sam Maatsch w 1970 roku z dumą wspominał jako „co najmniej 50 grafik i około 10 akwarel oraz kilku obrazów”.

Pod nazizmem, jak dla wielu innych artystów awangardowych, nastąpił upadek. W 1933 r. po raz pierwszy skonfiskowano prace Maatscha. W 1934 r. wykluczono go z Reichskammer der bildenden Künste, Maatsch został wpisany jako „degenerat”.

Dwadzieścia lat po zakończeniu wojny nastąpiło około 1966 r. jego ponowne odkrycie, a od tego momentu nastąpiły liczne wystawy jeden po drugiej. Dzieła Maatscha nabywały znane kolekcje prywatne, w tym przede wszystkim Carl Lazlo, który aktywnie wspierał go wydaniem kilku edycji mapek, publikacją książkową oraz Alfredda i Elżbiety Hoh. Thilo Maatsch zmarł z należytym szacunkiem w 1983 r. w Königslutter.