Miquel Torner de Semir (1938) - Figuras en diálogo

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło przedstawione w całości bez oprawy

Wymiary dzieła: 61 cm wysokości x 50 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir rodzi się w roku 1938 w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), jako ostatnia osoba żyjąca, która urodziła się w tej emblematujowej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesny gotyk. Ślad włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angélico czy Rafael, emanował w wielu portretach kobiecych Miquela Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starożytności i nowoczesności stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej wydaje się go kształtować znajomość romańskiego i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą ciemną linią, przypominają gotyckie witraże — jasne, piękne same w sobie i dzięki nim. Uczeń malarza murala i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Dzięki mistrzowi Marletowi poznaje modernizm i kataloński Nouveau-centisme. Studiował w Escuela de Bellas Artes w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasyci się obrazami Velázqueza, decydując się na wierne odtworzenie Las meninas po swojemu, swoim stylu, z żywymi kolorami różu i fosforescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyeksponowania, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec u artysty technikę kolażu, w którą wplata fragment materiału, karton a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, którą sam nazywa „między starym a nowym”. Rozpoczął wystawiania solo w Terrassa w 1968 roku, czyniąc to następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratywnego, śródziemnomorskiego stylu, który doprowadził go później do abstrakcji, a następnie powrócił do figuracji o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka się z tak słynnymi artystami jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się wykorzystaniem żywych i bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem – ŻYCIE. Tak więc wybitne dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i gęstą kolorystyką o dużej żywiołowości, która w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podkład daje rezultat ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości kolorystycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i nowoczesne, łączy się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas ulega rozmyciu, zanika. Granica między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego malarstwu, jego sposobowi malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co wielu wcześniej nie osiągnęło: mówić o przeszłości zawsze z głosem teraźniejszości. Jego głosem są jego obrazy. Jego metodą jest pasja. Jego osiągnięciem jest całe jego dzieło.

Malarz z Geruny jest inspirowany przez starożytnych, Giotta, renesans włoski oraz nieformalny nurt poszukiwań malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno rzemiosło co koncepcja, starał się być mostem łączącym przeszłość z teraźniejszością, ale także otwarty na nowości, na ciągłe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia postaci, miejsca i sytuacje z dawnych epok utrwalone w nowoczesnych technikach malarskich. Ten wybitny kataloński malarz potrafił złamać zasady czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir formułuje linie i kształty, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż dzieło to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to bardziej zestaw tekstur z świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabułowy, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, co zaprasza obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają łagodne kształty jak w sztuce religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiroowi do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, wybitny kataloński malarz Torner de Semir, w swojej obszernej twórczości malarskiej „zajmuje się kompozycją i kolorem, generując dzieła szczególnie dopracowane, w których widać ślad determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje będące wyraźnym ćwiczeniem akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w nieodręczalnie charakterystycznym osobistym plastykowym podpisie".

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, mówi o Semirze: „Malarz kreśli silne i precyzyjne linie konturujące sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie w obrazie i próbuje umieszczać w swoich tła interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają łagodne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi pozostać posłuszny realizacjom ducha. Figura służy mu do prośby o porządek i rytm w działaniach ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Łatwo przekazuje pozytywne odczucia tym, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentarna linia, mocna, precyzyjna, celna, wyznacza formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które nam prezentuje Torner de Semir. A potem przychodzi oglądanie w inny sposób, to wyobraźnia, nadchodzą sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera kolorystyką, która łączy kolory podstawowe i miękkie odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, figury. Interesująca i atrakcyjna praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni."

Zgodny z jego wizją prymitywów, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich mistrzów; ci bywają czasem niejakimi; mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Domu Królewskiego Monety (Museo de la Real Casa de la Moneda), aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Domu Królewskiego Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo itp. Poniżej przedstawiamy kilka z najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze Wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Honored guest on the exhibition of the Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonneire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Wielonarodowa kolektywna wystawa na Boże Narodzenie, 2009-Tarragona.