Julia Gust-Trybbuś - Zagubiona w lesie






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
| € 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 129859
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny obraz akrylowy pt. Zagubiona w lesie autorstwa Julii Gust-Trybuś (ur. 1998), 80 x 60 cm, 2 kg, powstały w 2026 r., portret włączający elementy natury, sygnowany i w doskonałym stanie, wyprodukowany w Polsce i sprzedany bezpośrednio przez artystkę.
Opis od sprzedawcy
Ten obraz to coś więcej niż portret; to zapis momentu, w którym granica między człowiekiem a naturą przestaje istnieć.
Wybrałam akryl ze względu na jego zdolność do budowania wyraźnych warstw, co pozwoliło mi uzyskać efekt „przenikania”. Dominująca paleta głębokich zieleni, mchu i czerni otacza postać niczym gęsta kurtyna. Nie jest to las dosłowny – to raczej pionowe smugi światła i cienia przenikające gęstwinę. Twarz namalowałam w cieplejszych, cielistych tonach, by kontrastowała z chłodnym otoczeniem. Zastosowałam delikatne rozmycia, aby skóra wydawała się miękka, niemal nierealna w starciu z surową fakturą tła. Lubię, gdy obraz ma swoją strukturę. Wyraźne pociągnięcia szpachli i pędzla w zielonych partiach nadają całości dynamizmu – las „żyje”, drga, podczas gdy twarz pozostaje nieruchomym centrum tej kompozycji.
Natura nie tylko otacza kobietę, ale staje się częścią jej rysów, przesłania oko, spływa po policzku. To metafora powrotu do korzeni i odnalezienia spokoju w tym, co pierwotne i dzikie.
„Zagubiona w lesie” to opowieść o tym, że czasem trzeba się zgubić dla świata, by móc odnaleźć siebie w ciszy natury.
Julia Gust-Trybuś (ur. 1998, Grudziądz (obecnie mieszka w Bydgoszczy)) – artystka młodego pokolenia, której twórczość balansuje pomiędzy realizmem a snem. Od najmłodszych lat zafascynowana kolorem i formą, dziś od kilkunastu lat konsekwentnie rozwija swoją pasję do malarstwa. W jej pracach często pojawiają się twarze – niekiedy odrealnione, przetworzone, ale zawsze pełne emocji i tajemnicy. Charakterystycznym motywem są oczy – punkt skupienia, przez który artystka zdaje się zapraszać widza do własnego, symbolicznego świata.
Obok portretów, Julia chętnie sięga po tematy natury – pejzaże, roślinne struktury i organiczne kształty, które stanowią dla niej oddech i kontrapunkt wobec intensywności ludzkich emocji. Jej malarstwo łączy subtelność z wyrazem, intuicję z techniczną precyzją.
Każde dzieło Julii Gust-Trybuś to moment zatrzymania – subtelne zaproszenie do rozmowy z kolorem, emocją i wyobraźnią. Jej malarstwo porusza, skłania do refleksji i pozwala zobaczyć więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.
Członek ZAP (Związku Artystów Plastyków).
Julia maluje od lat i wiele Jej prac znalazło już odbiorców, niestety bez wcześniejszego uwiecznienia na zdjęciu.
Julia jest autorem wystaw indywidualnych i zbiorowych, a jej dzieła zdobią kolekcje prywatne w kraju i za granicą.
Artystka rozwija również unikalny projekt rodzinny, wystawiając prace wspólnie z ojcem Grzegorz Gust.
Ten obraz to coś więcej niż portret; to zapis momentu, w którym granica między człowiekiem a naturą przestaje istnieć.
Wybrałam akryl ze względu na jego zdolność do budowania wyraźnych warstw, co pozwoliło mi uzyskać efekt „przenikania”. Dominująca paleta głębokich zieleni, mchu i czerni otacza postać niczym gęsta kurtyna. Nie jest to las dosłowny – to raczej pionowe smugi światła i cienia przenikające gęstwinę. Twarz namalowałam w cieplejszych, cielistych tonach, by kontrastowała z chłodnym otoczeniem. Zastosowałam delikatne rozmycia, aby skóra wydawała się miękka, niemal nierealna w starciu z surową fakturą tła. Lubię, gdy obraz ma swoją strukturę. Wyraźne pociągnięcia szpachli i pędzla w zielonych partiach nadają całości dynamizmu – las „żyje”, drga, podczas gdy twarz pozostaje nieruchomym centrum tej kompozycji.
Natura nie tylko otacza kobietę, ale staje się częścią jej rysów, przesłania oko, spływa po policzku. To metafora powrotu do korzeni i odnalezienia spokoju w tym, co pierwotne i dzikie.
„Zagubiona w lesie” to opowieść o tym, że czasem trzeba się zgubić dla świata, by móc odnaleźć siebie w ciszy natury.
Julia Gust-Trybuś (ur. 1998, Grudziądz (obecnie mieszka w Bydgoszczy)) – artystka młodego pokolenia, której twórczość balansuje pomiędzy realizmem a snem. Od najmłodszych lat zafascynowana kolorem i formą, dziś od kilkunastu lat konsekwentnie rozwija swoją pasję do malarstwa. W jej pracach często pojawiają się twarze – niekiedy odrealnione, przetworzone, ale zawsze pełne emocji i tajemnicy. Charakterystycznym motywem są oczy – punkt skupienia, przez który artystka zdaje się zapraszać widza do własnego, symbolicznego świata.
Obok portretów, Julia chętnie sięga po tematy natury – pejzaże, roślinne struktury i organiczne kształty, które stanowią dla niej oddech i kontrapunkt wobec intensywności ludzkich emocji. Jej malarstwo łączy subtelność z wyrazem, intuicję z techniczną precyzją.
Każde dzieło Julii Gust-Trybuś to moment zatrzymania – subtelne zaproszenie do rozmowy z kolorem, emocją i wyobraźnią. Jej malarstwo porusza, skłania do refleksji i pozwala zobaczyć więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.
Członek ZAP (Związku Artystów Plastyków).
Julia maluje od lat i wiele Jej prac znalazło już odbiorców, niestety bez wcześniejszego uwiecznienia na zdjęciu.
Julia jest autorem wystaw indywidualnych i zbiorowych, a jej dzieła zdobią kolekcje prywatne w kraju i za granicą.
Artystka rozwija również unikalny projekt rodzinny, wystawiając prace wspólnie z ojcem Grzegorz Gust.
