Anton Kaestner - #344 - XL - " Tuscany ".

Unikat, oryginalny obraz Anton Kaestner, prosto z pracowni.
#344 - "Tuscany" - XL.
Bardzo duży format.

Akrylan i spray na pleksiglasowej płycie o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest wydrukiem. To malarstwo w wielu warstwach, którego efekt na pleksie daje błysk / wysokiej klasy, połyskowy wygląd.

Wymiary: cal 39,4 x 39,4 x 0,12 / 100 x 100 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz sprzedawany jest jako "gotowy do zawieszenia", z ramą aluminiową Nielsen 34N (cal 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm), lub inną z tej samej serii, do wyboru nabywcy - Wartość samej ramy 200€.

Certyfikat autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Więcej na www.antonkaestner.com.
Dzieła Anton Kaestnera prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju.

Następująca wystawa - Lozanna, maj 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoim wpływem zasiał ziarno tego, co w końcu stało się pasją mego życia.
W 1993 r. zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w zeszytach A4, a potem A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguracyjne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, chociaż uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moją eksploracją ludzkiego istnienia oraz głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która zabrała mnie na całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie poszedł, wchłaniałem lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej sztuka zawsze była częścią mnie, cicho buzując pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, odkrywać nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 r., po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 r. uruchomiłem publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza wystawa indywidualna, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 r., ukazała wyjątkowe podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanego pleksiglasu ekstrudowanego, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi obserwowanie pracy w trakcie tworzenia. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu — co uważam za zaletę. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, by przerwać rozum! — prowadzić do efektu, warstw i luster, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie eksponowane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalenia fotografii, jest zarówno wyzwaniem, jak i wolnością. Wartości kompozycji wzbogacają się o warstwy i transparentności, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Ani „emocje”, ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „inteleksualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści — moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”.
Chociaż moja praca bywa czasem kojarzona z przejrzystością i jasnością witraży, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu połyskliwą skórkę, pod którą widać własny zarys, różny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakowanych części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami dla bliskiego widza” a „odległością dla całości” zachęci widzów do podjęcia własnych, introspektywnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać skromny w kwestii tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi granicami, skłaniająca mnie do szlifowania umiejętności i dalszego zgłębiania możliwości twórczych. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywoływanie istotnych rozmów.

Jak mówił Jean Bazaine: "Codzienna praktyka potroi pasję do widzenia."

Anton Kaestner