serigraphie - Horror strips - Le Monstre de Venise





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.

Ponad 30 lat doświadczenia w memorabilia filmowym i telewizyjnym, sieć międzynarodowa.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 129382
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Potwór Wenecji
Il Mostro di Venezia
Dino Tavella
Włochy / 1966 / 83 min
Z Maureen Brown, Luigi Martocci, Alcide Gazzotto.
W Wenecji wiele kobiet zaginęło w dziwnych okolicznościach. Młody dziennikarz próbuje rozwikłać tę sprawę.
Wenecja była filmowana przez kino we wszystkie swoje odsłony. Specyficzna cinégenia miasta oraz melancholia, którą emanuje, zainspirowały wielu twórców i dostarczyły tło filmom należącym do różnych kategorii, podobnie jak dwa tytuły proponowane dziś wieczorem.
Potwór Wenecji to mała włoska produkcja, która stoi na skrzyżowaniu różnych gatunków. Jej reżyser, tajemniczy Dino Tavella, podpisze tylko jeden inny film. Ten łączy w sobie grozę gotycką – gatunek wówczas w odwrocie, do którego pożycza kilka motywów poetyckich i przerażających – oraz niemieckie, odnoszące sukcesy produkcje policyjne tamtej epoki, tzw. „krimis”, kategorię zapowiadającą „gialli”, które zdominują kolejnych kilka lat. Film wykorzystuje kanaly weneckie jakby były postaciami dramatu, wyznaczając oryginalną intrygę i sposób działania zabójcy, który później zostanie powtórzony w 1988 roku w Amsterdamned Dicka Maas’a. Potwór Wenecji wyróżniał się tym, że ukazał się w formie powieści fotograficznej we Włoszech w styczniu 1966 roku, zanim wszedł na ekrany. Nie będzie dystrybuowany, przelotnie, w kilku kinach prowincji, dopiero w 1967 roku. Dziwnym trafem film ma inny tytuł we Francji — Novices libertines. Kto zrozumie, niech pojmie.
Potwór Wenecji
Il Mostro di Venezia
Dino Tavella
Włochy / 1966 / 83 min
Z Maureen Brown, Luigi Martocci, Alcide Gazzotto.
W Wenecji wiele kobiet zaginęło w dziwnych okolicznościach. Młody dziennikarz próbuje rozwikłać tę sprawę.
Wenecja była filmowana przez kino we wszystkie swoje odsłony. Specyficzna cinégenia miasta oraz melancholia, którą emanuje, zainspirowały wielu twórców i dostarczyły tło filmom należącym do różnych kategorii, podobnie jak dwa tytuły proponowane dziś wieczorem.
Potwór Wenecji to mała włoska produkcja, która stoi na skrzyżowaniu różnych gatunków. Jej reżyser, tajemniczy Dino Tavella, podpisze tylko jeden inny film. Ten łączy w sobie grozę gotycką – gatunek wówczas w odwrocie, do którego pożycza kilka motywów poetyckich i przerażających – oraz niemieckie, odnoszące sukcesy produkcje policyjne tamtej epoki, tzw. „krimis”, kategorię zapowiadającą „gialli”, które zdominują kolejnych kilka lat. Film wykorzystuje kanaly weneckie jakby były postaciami dramatu, wyznaczając oryginalną intrygę i sposób działania zabójcy, który później zostanie powtórzony w 1988 roku w Amsterdamned Dicka Maas’a. Potwór Wenecji wyróżniał się tym, że ukazał się w formie powieści fotograficznej we Włoszech w styczniu 1966 roku, zanim wszedł na ekrany. Nie będzie dystrybuowany, przelotnie, w kilku kinach prowincji, dopiero w 1967 roku. Dziwnym trafem film ma inny tytuł we Francji — Novices libertines. Kto zrozumie, niech pojmie.
