Domenico Canino (1986) - The Sleeper

Dipinto a smalto sintetico su tela

Canino bada na przestrzeń malarską w poszukiwaniu postaci tnących płótno i przekraczających dychotomię między życiem a śmiercią, snem a czuwaniem oraz światłem a cieniem.
Seria zacierających się, rzadkich form, które rozpuszczają się w pustce, by ponownie się zrodzić w innym.
...figury Canino zdają się znikać w nicości, ulegają liquefacji i płyną w strumieniu życia, który daje życie licznym innym kształtom...

“który wyczerpuje się jak krwotok, który odsłania aż do wyglądu, który przyjmuje własne nagie oblicze, które eksponuje własną ekspozycję” – kruchość i cierpienie w malarstwie DC pojawia się jakby wynurzające się stany natury. Użycie syntetycznych emalii jako medium i ślad powstały z ich mieszania nadaje wymiar i energię postaciom ciał, które w pociągnięciu Canino przybierają wizję “szkarlibowaną” (skorupową). Rozszarpane, a jednocześnie zregenerowane. Także zasługą jest tu specyficzna czerwona nuta, którą artysta eksperymentował i używa — odcienie krwi utlenionej, a połysk uzyskany przez emalię odsyła do żywej wizji włókien mięśniowych, z których składa się ciało. Wgląd pod skórą, poza uspokajającą i jednorodną powierzchnią tożsamości, by dotrzeć do żywej fleszy inności. „Trzeba obalić przekonanie, że poznanie równa się zawładnięciu bytem aż do redukcji go do niczego, neutralizując tym samym jego konstytutywną odmienność. [...] to tylko próba zmniejszenia dystansu między sobą a Innym, aby zapewnić samowystarczalność Podobnego, jego identyfikację.”

''...warstwa po warstwie (różnorodność) malarz dochodzi do skomponowania jednego ciała, masy, podmiotu.
Przedstawienie stąd stanowi całość zamkniętą w jaźni…''

Podpisano ręcznie zarówno na ramie, jak i z przodu

zostanie wysłane z certyfikatem autentyczności i tytułem własności
ramy podpisane ręcznie
najnowsze produkcje

Domenico Canino
Urodzony w Catanzaro w 1986 roku, dorastał w Albi, między górami Sila Piccola, gdzie rozpoczyna pierwsze studia artystyczne, od razu wplatając estetykę natury jako temat swoich dzieł.
Przez kilka lat mieszkał i pracował w Rzymie, gdzie uzyskał dyplom w Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych z projektem dotyczącym percepcji słuchowej „Study on the vibration of the Iron.”
Współpracował z różnymi kompanijnymi teatrami, opracowując scenografie i wizualne instalacje przedstawień, łącząc język sztuki z technikami scenograficznymi.
Od 2009 kontynuuje swoje badania w dziedzinie Sound Art, w obszarze obrazu wideo, nie porzucając znaku malarskiego. Jego prace mają charakter projektowy. Poprzez działanie, malarstwo i sztuki elektroniczne rozwija eksperymenty i badania artystyczne, których główną esencją jest koncepcja „istnienia” i sacrum tej idei.
Sztuka Canino to pierwotne wezwanie do jedności Życia, rozumianej jako całość organiczną, ale nigdy harmonijną, w opozycji do woli świadomości cywilizacji współczesnej. To także kult nieświadomości, myśli pierwotnej, jako cykliczny powrót do źródeł istnienia czystego. Antybohaterowie Canino burzą więzy czasu i przestrzeni narzucone przez zmechanizowane społeczeństwo. Przebijają płótno, by przekroczyć dychotomię między życiem a śmiercią, snem a czuwaniem, światłem a cieniem.

Binomium Sztuka/Życie, czas, natura, przestrzeń, zwierzęta, to powtarzające się aspekty także w jego kompozycjach wizualno-dźwiękowych, często opracowywanych w naturalnych przestrzeniach, a następnie instalowanych w przestrzeniach ekspozycyjnych, jak „My sign and the Sign of the Earth”, dzieło opracowane w dwa lata (2011-2012), lub „Pieces from the Sacred Tree”, „Blue Line in the Space”, „Ten Different Moments” (2010). Również w 2010 kontynuuje język i techniki multimedialne, aby zrealizować wideo-prace „Internal Videoportrait” i „Here” oraz surrealistyczną serię fotografii „Pages from Life book”.

Od 2011 pracuje, wykorzystując syntetyczne emalie, nad długimi serią malarskimi „Space, Energy, Masses”, „The Past, the Present, and the Future of the Human Condition”, „Hypernature” oraz „You, me and the others”, przy czym ostatnia próbuje zdefiniować i utrwalić jego styl malarski i język wizualny.
Obecnie mieszka i pracuje w Padwie, współpracując z Instytutem Giambattista Vico, pełniąc rolę nauczyciela w sztukach plastycznych, projektowaniu multimedialnym i historii sztuki.

Instagram. @domenico.canino.official