Barbara Emerson - Delvaux - 1985

Antyk jako źródło inspiracji można dostrzec w dziełach Paula Delvaux od początku lat trzydziestych i zyskuje na znaczeniu podczas II wojny światowej, na przykład w temacie tragicznego miasta. Jego zainteresowanie antykiem charakteryzuje się antyczną rzeźbą i prowadzi artystę do opracowania teatralnej ludzkiej postaci. Te teatralne i dramatyczne przedstawienia ukazują postacie mityczne takie jak Pygmalion, Wenus czy Penelope, a także syreny, ephebes i hamadryady. Delvaux wywołuje również pewną tajemniczą sacralność tak zwanych „miejsc pamięci” jak świątynie i miejsca antyczne takie jak Akropol, Olimp i Pompeje. Miejsca, które Delvaux odwiedził podczas dwóch wypraw do Włoch w 1937 i 1939 roku, a także podczas podróży po Grecji w 1956. Wreszcie nie powinniśmy zapominać o najważniejszym aspekcie recepcji antyku przez Delvaux: melancholijnym wycofaniu. Wystawa zaprezentuje około sześćdziesięciu prac, obrazów i rysunków, rozłożonych wokół wyżej wspomnianych motywów.