IABO (1980) - Porca Mis€ria (Blue version)






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
| € 190 | ||
|---|---|---|
| € 160 | ||
| € 140 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 130088
Doskonała ocena na Trustpilot.
IABO (ur. 1980) prezentuje Porca Mis€ria (Blue version), 2025 techniką spray na płótnie w żółtym odcieniu, edycja oryginalna, 60 × 80 cm, ręcznie podpisany tyłem, sprzedawany z ramą, pochodzący z Włoch, bezpośrednio od artysty, portret.
Opis od sprzedawcy
Pochodzenie IABO WORLD STUDIO NAPOLI, WŁOCHY
Dzieła są ręcznie wykonane techniką mieszana na płótnie.
Całkowite wymiary 60x80x3,5 cm
ręcznie podpisane przez artystę z tyłu z certyfikatem autentyczności
- Przedmiot kolekcjonerski
- Szybka wysyłka UPS
Na pierwszy rzut oka, Iabo (Napoli, 1980) inspiruje się pop art lat osiemdziesiątych. Bada linię i zgłębia jej formę. I czyni z tego prawdziwą obsesję, prowadząc stałe poszukiwanie mechanicznej doskonałości, lecz w sposób rzemieślniczy. W Iabo granica człowiek-maszyna jest bardzo cienka. Jego realizacje są technicznie perfekcyjne. Natrętność, która skłoniła go do eksperymentowania i skonfigurowania bardzo osobnego języka. Częściowo wywodzone z doświadczeń Street Art, częściowo z głęboko wyrobionej miejskiej miary, która przejawia się we wszystkich jego pracach. Jego cykl malarski można przypisać do kilku wątków, powtarzających się motywów przewodnich. Nieważne, czy chodzi o antropomorficzne profile, czy o skrzynki pocztowe, o luksusowe marki czy o popularne tematy — wszystko jest filtrowane oczami Iabo, który nadaje im charakter i identyfikuje je w ściśle określony znak: jego własny znak.
Przeszłość jako graffiti, osobowość kameleonowa, silne poczucie etyki. Wiele procesów selekcji dokonywanych nad wyobrażeniem wspólnym, coraz bardziej ograniczanym do rdzenia. A przy tym eleganckim. Właściwie należałoby powiedzieć „mniej znaczy więcej”. I właśnie tak jest. Rozpoznawalność nie ginie w minimalistycznym podejściu, lecz wyostrza się w kilku esencjonalnych śladach, które nigdy nie dezorientują obserwatora. Ironiczna gra konstelacji, delikatna gamma barw, jednolity kolor, gradacja odcieni, zdecydowany kontur. Żadnych sztuczek, raczej ekscytująca gra na granicach najbardziej radykalnego cynizmu.
Niezwykłe zestawienia między wyobrażeniami a znaczeniami pozornie odrębnymi, lecz zawsze funkcjonalnymi do przekazania pozytywnego przesłania. Politycznie poprawne. Nigdy nie na rzecz estetyki.
Dzieła Iabo są niezwykle aktualne, pomagają zidentyfikować moment historyczny, a nie jedynie wspólne uczucia. Jej postacie komunikują się, szukają rozwiązań, zacierają dystanse, tka relacje i wywołują reakcje.
Ciągłe de-konstrukcje i rekonstrukcje. Poza i wewnątrz płótna. Zaczyna się od tematu, a z niego wyłaniają się nieskończone wariacje. Niezależnie od tego, czy chodzi o linię parkingową, czy o dobro konsumpcyjne wielokrotne, cykl życia dzieła pozostaje zawsze niezniszczenie czysty i deflazjonizowany.
Konsumpcjonizm rodzi się w hipotetycznym, rozpoznawalnym, lecz nierealnym wszechświecie. W formacie możliwym do wielokrotnego powtórzenia, moralnie etycznym i personalizowalnym. O absol powierzchownie wszechstronny, estetycznie doskonały. Prosty, czysty, użyteczny. Jego malarska produkcja coraz bardziej skierowuje się ku wykorzystaniu pleksi jako materiału doskonałości, by jeszcze lepiej podkreślić przekaz dotyczący czystości linii kompozycyjnych.
Iabo z pewnością zna wartość viral marketingu. Jego prace sięgają powierzchni przekraczających pięć metrów, przerywając granicę między rzeczywistością a wyobraźnią, między człowiekiem a superbohaterem.
Jeśli w sztuce wszystko jest możliwe, w uniwersum Iabo rzeczywistość przewyższa wyobraźnię. Mimo że jego wyobrażenia są popowe, ikoniczne, pop, nie jest to styl dla wszystkich. Jego opracowania są niezwykle wyrafinowane i przeznaczone dla elity miłośników, którzy pojmą ich zasadniczy sens: poza estetyką, harmonią i ogólną symetrią.
U podstaw jego konstrukcji leży stanowczy sprzeciw wobec płaskiego kulturowego. Pobudzanie, bezpośredniość, chwilowy charakter składają się na przemyślaną, inteligentną, wykształconą i celnie trafną poetykę. Demokratyczność, prostolinijność i oryginalność to cechy charakterystyczne artysty/intelligual, syna swoich czasów. Nieodłączny obowiązek stojący u podstaw każdej kreacji.
Mimo młodego wieku, Iabo naturalnie i z niezwykłą prostotą potrafi podejmować kontrowersyjne tematy i rozwiązywać (niestety tylko na płótnie) egzystencjalne konflikty dręczące nasze społeczeństwo.
Michele Luca Nero (źródło Artibune)
IABO należy do tego samego ruchu street art, co: Shepard Fairey “Obey Giant”, Banksy, Invader, Alec Monopoly, Nomen, Jef Aérosol, JR, C215, Rero, Kaws, D Face, Sandra Chevrier, FinDac, Os Gemeos, Gregos, Jonone, M chat, Taki 183, Jean-Michel Basquiat, keith haring, insane 51, Pichi Avo, pop art, pichiavo, Seen, Cope2, Seth, Mr Brainwash, Atlas, Blek le Rat, 1up, John Perello, Futura 2000.
Pochodzenie IABO WORLD STUDIO NAPOLI, WŁOCHY
Dzieła są ręcznie wykonane techniką mieszana na płótnie.
Całkowite wymiary 60x80x3,5 cm
ręcznie podpisane przez artystę z tyłu z certyfikatem autentyczności
- Przedmiot kolekcjonerski
- Szybka wysyłka UPS
Na pierwszy rzut oka, Iabo (Napoli, 1980) inspiruje się pop art lat osiemdziesiątych. Bada linię i zgłębia jej formę. I czyni z tego prawdziwą obsesję, prowadząc stałe poszukiwanie mechanicznej doskonałości, lecz w sposób rzemieślniczy. W Iabo granica człowiek-maszyna jest bardzo cienka. Jego realizacje są technicznie perfekcyjne. Natrętność, która skłoniła go do eksperymentowania i skonfigurowania bardzo osobnego języka. Częściowo wywodzone z doświadczeń Street Art, częściowo z głęboko wyrobionej miejskiej miary, która przejawia się we wszystkich jego pracach. Jego cykl malarski można przypisać do kilku wątków, powtarzających się motywów przewodnich. Nieważne, czy chodzi o antropomorficzne profile, czy o skrzynki pocztowe, o luksusowe marki czy o popularne tematy — wszystko jest filtrowane oczami Iabo, który nadaje im charakter i identyfikuje je w ściśle określony znak: jego własny znak.
Przeszłość jako graffiti, osobowość kameleonowa, silne poczucie etyki. Wiele procesów selekcji dokonywanych nad wyobrażeniem wspólnym, coraz bardziej ograniczanym do rdzenia. A przy tym eleganckim. Właściwie należałoby powiedzieć „mniej znaczy więcej”. I właśnie tak jest. Rozpoznawalność nie ginie w minimalistycznym podejściu, lecz wyostrza się w kilku esencjonalnych śladach, które nigdy nie dezorientują obserwatora. Ironiczna gra konstelacji, delikatna gamma barw, jednolity kolor, gradacja odcieni, zdecydowany kontur. Żadnych sztuczek, raczej ekscytująca gra na granicach najbardziej radykalnego cynizmu.
Niezwykłe zestawienia między wyobrażeniami a znaczeniami pozornie odrębnymi, lecz zawsze funkcjonalnymi do przekazania pozytywnego przesłania. Politycznie poprawne. Nigdy nie na rzecz estetyki.
Dzieła Iabo są niezwykle aktualne, pomagają zidentyfikować moment historyczny, a nie jedynie wspólne uczucia. Jej postacie komunikują się, szukają rozwiązań, zacierają dystanse, tka relacje i wywołują reakcje.
Ciągłe de-konstrukcje i rekonstrukcje. Poza i wewnątrz płótna. Zaczyna się od tematu, a z niego wyłaniają się nieskończone wariacje. Niezależnie od tego, czy chodzi o linię parkingową, czy o dobro konsumpcyjne wielokrotne, cykl życia dzieła pozostaje zawsze niezniszczenie czysty i deflazjonizowany.
Konsumpcjonizm rodzi się w hipotetycznym, rozpoznawalnym, lecz nierealnym wszechświecie. W formacie możliwym do wielokrotnego powtórzenia, moralnie etycznym i personalizowalnym. O absol powierzchownie wszechstronny, estetycznie doskonały. Prosty, czysty, użyteczny. Jego malarska produkcja coraz bardziej skierowuje się ku wykorzystaniu pleksi jako materiału doskonałości, by jeszcze lepiej podkreślić przekaz dotyczący czystości linii kompozycyjnych.
Iabo z pewnością zna wartość viral marketingu. Jego prace sięgają powierzchni przekraczających pięć metrów, przerywając granicę między rzeczywistością a wyobraźnią, między człowiekiem a superbohaterem.
Jeśli w sztuce wszystko jest możliwe, w uniwersum Iabo rzeczywistość przewyższa wyobraźnię. Mimo że jego wyobrażenia są popowe, ikoniczne, pop, nie jest to styl dla wszystkich. Jego opracowania są niezwykle wyrafinowane i przeznaczone dla elity miłośników, którzy pojmą ich zasadniczy sens: poza estetyką, harmonią i ogólną symetrią.
U podstaw jego konstrukcji leży stanowczy sprzeciw wobec płaskiego kulturowego. Pobudzanie, bezpośredniość, chwilowy charakter składają się na przemyślaną, inteligentną, wykształconą i celnie trafną poetykę. Demokratyczność, prostolinijność i oryginalność to cechy charakterystyczne artysty/intelligual, syna swoich czasów. Nieodłączny obowiązek stojący u podstaw każdej kreacji.
Mimo młodego wieku, Iabo naturalnie i z niezwykłą prostotą potrafi podejmować kontrowersyjne tematy i rozwiązywać (niestety tylko na płótnie) egzystencjalne konflikty dręczące nasze społeczeństwo.
Michele Luca Nero (źródło Artibune)
IABO należy do tego samego ruchu street art, co: Shepard Fairey “Obey Giant”, Banksy, Invader, Alec Monopoly, Nomen, Jef Aérosol, JR, C215, Rero, Kaws, D Face, Sandra Chevrier, FinDac, Os Gemeos, Gregos, Jonone, M chat, Taki 183, Jean-Michel Basquiat, keith haring, insane 51, Pichi Avo, pop art, pichiavo, Seen, Cope2, Seth, Mr Brainwash, Atlas, Blek le Rat, 1up, John Perello, Futura 2000.
