Robert Muller (1920-2003) - Composition géométrique - Visage (sans prix de réserve)






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 129461
Doskonała ocena na Trustpilot.
Kompozycja geometryczna - Twarz, 1950-1960, techniki mieszane, Francja.
Opis od sprzedawcy
Przedstawiamy zestaw oryginalnych prac na papierze autorstwa rzeźbiarza Roberta Mullera. Są to studia przygotowawcze na papierze, abstrakcje i dopracowane rysunki przeznaczone do prezentowania właśnie w ten sposób.
Tytuł : kompozycja geometryczna, portret, twarz
Ref : 19
Technika : ołów na papierze
Okres : lata 70.
Format arkusza : 19 x 14,2 cm
nienaznaczony
Dobry stan
Robert Müller, urodzony w Zurychu w 1920 roku, jest uznanym szwajcarskim rzeźbiarzem, pionierem rzeźby w żelazie w latach 50. i 60.
Podczas II wojny światowej i bezpośrednio po niej szkolił się w warsztatach Ottona Bänningera i Germaine Richier, dwóch czołowych postaci rzeźby mieszkających w Szwajcarii. Wpływ Richier, z jej hybrydowymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, wyraźnie odcisnął piętno na jego początki.
W 1947 Müller spędził dwa lata w Genui, gdzie starał się uwolnić od wpływu Richier, badając rzeźby figuralne w gallery plaster i brązie. W 1949 osiedlił się z rodziną najpierw w Paryżu, a następnie w Villiers-le-Bel, gdzie mieszka i pracuje aż do śmierci w 2003 roku.
Od połowy lat pięćdziesiątych Robert Müller cieszy się wysokim uznaniem i międzynarodową reputacją. Zyskał przydomek „Eisen-Müller”. Wraz ze szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühlem i Jean Tinguley uznawany jest za jednego z twórców nowoczesnej rzeźby w żelazie.
Jego prace w Paryżu, często abstrakcyjne, lecz z odniesieniami do ludzkiego ciała, charakteryzują się napięciem erotycznym i organicznym, przypominającym carapace lub bezkółe owady.
Müller wystawiał na Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu w latach 1956–1960, a także brał udział w dokumenta II w Kassel w 1959 roku.
Jego prace nabywane są przez prestiżowe muzea, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, i prezentowane w galeriach takich jak Jeanne Bucher.
W retrospektywach jego rysunków i grafik miało miejsce w 1979 r. w Musée Rath, które posiada dwie ważne rzeźby w żelazie (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz dziesiątki rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 roku Gabinet skútek tego samego muzeum prezentował po dwie wystawy, każda z katalogiem rekonesansowym dzieła, opracowanym przez Rainera Michaela Masona.
Pomimo znaczącej sławy w latach 50.–70., stopniowo wycofywał się z życia artystycznego od połowy lat 70. Zmarł 15 października 2003 roku w Villiers-le-Bel, w wieku 83 lat, pozostawiając dorobek artystyczny, który jest świętowany w Europie, zwłaszcza poprzez wystawy pośmiertne, takie jak ta w Galerii Schifferli w 2020 roku, upamiętniająca setną rocznicę jego urodzin.
Przedstawiamy zestaw oryginalnych prac na papierze autorstwa rzeźbiarza Roberta Mullera. Są to studia przygotowawcze na papierze, abstrakcje i dopracowane rysunki przeznaczone do prezentowania właśnie w ten sposób.
Tytuł : kompozycja geometryczna, portret, twarz
Ref : 19
Technika : ołów na papierze
Okres : lata 70.
Format arkusza : 19 x 14,2 cm
nienaznaczony
Dobry stan
Robert Müller, urodzony w Zurychu w 1920 roku, jest uznanym szwajcarskim rzeźbiarzem, pionierem rzeźby w żelazie w latach 50. i 60.
Podczas II wojny światowej i bezpośrednio po niej szkolił się w warsztatach Ottona Bänningera i Germaine Richier, dwóch czołowych postaci rzeźby mieszkających w Szwajcarii. Wpływ Richier, z jej hybrydowymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, wyraźnie odcisnął piętno na jego początki.
W 1947 Müller spędził dwa lata w Genui, gdzie starał się uwolnić od wpływu Richier, badając rzeźby figuralne w gallery plaster i brązie. W 1949 osiedlił się z rodziną najpierw w Paryżu, a następnie w Villiers-le-Bel, gdzie mieszka i pracuje aż do śmierci w 2003 roku.
Od połowy lat pięćdziesiątych Robert Müller cieszy się wysokim uznaniem i międzynarodową reputacją. Zyskał przydomek „Eisen-Müller”. Wraz ze szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühlem i Jean Tinguley uznawany jest za jednego z twórców nowoczesnej rzeźby w żelazie.
Jego prace w Paryżu, często abstrakcyjne, lecz z odniesieniami do ludzkiego ciała, charakteryzują się napięciem erotycznym i organicznym, przypominającym carapace lub bezkółe owady.
Müller wystawiał na Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu w latach 1956–1960, a także brał udział w dokumenta II w Kassel w 1959 roku.
Jego prace nabywane są przez prestiżowe muzea, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, i prezentowane w galeriach takich jak Jeanne Bucher.
W retrospektywach jego rysunków i grafik miało miejsce w 1979 r. w Musée Rath, które posiada dwie ważne rzeźby w żelazie (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz dziesiątki rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 roku Gabinet skútek tego samego muzeum prezentował po dwie wystawy, każda z katalogiem rekonesansowym dzieła, opracowanym przez Rainera Michaela Masona.
Pomimo znaczącej sławy w latach 50.–70., stopniowo wycofywał się z życia artystycznego od połowy lat 70. Zmarł 15 października 2003 roku w Villiers-le-Bel, w wieku 83 lat, pozostawiając dorobek artystyczny, który jest świętowany w Europie, zwłaszcza poprzez wystawy pośmiertne, takie jak ta w Galerii Schifferli w 2020 roku, upamiętniająca setną rocznicę jego urodzin.
