Robert Muller (1920-2003) - Grande Composition labyrinthique (sans prix de réserve)

Prezentujemy zestaw oryginalnych prac papierowych rzeźbiarza Roberta Müllera. Są to studiа przygotowawcze na papierze, abstrakcje i zakończone rysunki przeznaczone do prezentowania jako takie.

Tytuł : kompozycja labiryntowa
Ref.: 38

Technika: tusz na grubym papierze
Okres: lata 70

Format kartki: 38 x 57,3 cm

Sygnowany monogramem

Dobry stan, mała, anegdotyczna plama brązowa

Robert Müller, ur. w Zurychu w 1920 roku, jest szwajcarskim rzeźbiarzem o światowej renomie, pionierem rzeźby w żelowie (żelazie) w latach 50. i 60. XX wieku.

Podczas II wojny światowej i bezpośrednio po niej kształcił się w warsztatach Ottona Bänningera i Germaine Richier, dwójki kluczowych postaci rzeźby działających w Szwajcarii. Wpływ Richier, z jej hybrydalnymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, wyraźnie odcisnął się na jego wczesnych pracach.

W 1947 roku Müller spędza dwa lata w Genewie, gdzie usiłuje uwolnić się od wpływu Richier, eksplorując rzeźby figuratywne w gipsie i brązie. W 1949 roku osiedla się z rodziną najpierw w Paryżu, a potem w Villiers-le-Bel, gdzie mieszka i pracuje aż do śmierci w 2003 roku.

Od połowy lat 50. Robert Müller cieszył się najwyższym uznaniem i międzynarodową reputacją. Zyskał przydomek „Żelazny Müller” (w języku niemieckim: „Eisen-Müller”). Współtworzy z szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühl i Jeanem Tinguely’em uznanie, że jest jednym z twórców współczesnej rzeźby żelaznej.

Jego prace paryskie, często abstrakcyjne, lecz z odniesieniami do ciała ludzkiego, charakteryzuje napięcie erotyczne i organiczne, przypominające osłonięcia lub bezwładne owady.

Müller wystawiał na Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu w latach 1956–1960 oraz brał udział w dokumenta II w Kassel w 1959 roku.

Jego prace nabywały prestiżowe muzea, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, a prezentowano je w galeriach takich jak Jeanne Bucher.

Retrospektywy jego rysunków i grafik miały miejsce w 1979 roku w Musée Rath, który posiada dwa ważne żelazne rzeźby (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz kilkanaście rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 roku Dział Grafik tego samego muzeum organizował dwie wystawy, każdą z katalogiem „raisonné” opracowanym przez Rainera Michaela Masona.

Pomimo dużej sławy w latach 1950–1970, stopniowo wycofywał się z sceny artystycznej od połowy lat 70. Zmarł 15 października 2003 roku w Villiers-le-Bel, mając 83 lata, pozostawiając artystyczne dziedzictwo cenione w Europie, zwłaszcza wśród wystaw pośmiertnych, takich jak ta w galeria Schifferli w 2020 roku, obchodząca setną rocznicę jego urodzin.