Hubert Schöllgen (1897-1978) - Untitled

Hubert Schöllgen (urodzony 23 lutego 1897 w Düsseldorfie; zmarł w 1978 w Wuppertal-Elberfeld) był niemieckim malarzem i technikiem grafito. Schöllgen najpierw podjął studia w AK Düsseldorf. Później przeprowadził się do Berlina, aby być pod opieką Emila Orlika i Thorn-Prikkera. Następnie pracował głównie jako malarz i grafik w Düsseldorfie i Essen. Ponieważ ze względu na swoją sytuację finansową nie był zależny od wystaw, często wybierał motywy w sposób samowolny. Liczne książki korzystały z rysunków zaprojektowanych graficznie, vignety i drzeworytów Schöllgena do ilustracji. Archiwum Stowarzyszenia Artystów Malkasten w Düsseldorfie posiada kilka jego prac. Większość jego twórczości uważana jest za ekspresjonistyczną. Drzeworyty były również bardzo popularne wśród pionierów (Die Brücke, Die Blaue Reiter) tego nurtu niemieckiego.

Tytuł dzieła jest mi nieznany. Prawdopodobnie tytuł znajduje się w lewym dolnym rogu, niestety nie udaje mi się go odczytać. Dzieło jest ręcznie podpisane przez artystę w prawym dolnym rogu. Drzeworyt najprawdopodobniej z okresu między 1918 a 1939 rokiem, w okresie międzywojennym. Praca w doskonałym stanie, bez śladów użytkowania lub przebarwień. Po lewej stronie bardzo drobne zagniecenie w „białej części”.

Ekspresjonizm (z łac. expressio, „wyrażenie”) to modernistyczny nurt w sztuce europejskiej z początku XX wieku, około 1905–1940. W ekspresjonizmie artysta stara się wyrazić swoje uczucia lub doświadczenia przed obserwatorem poprzez pewne zniekształcenie rzeczywistości. Ekspresjonizm jako styl jest szczególnie znany w poezji i malarstwie, ale pojawia się także w muzyce, literaturze, architekturze, teatrze i filmie.

Ekspresjonizm kładł nacisk na osobistą, podświadomą reakcję artysty na otaczający go świat. W ten sposób odcinał się od impresjonizmu, który stawiał na odzwierciedlenie zmysłowo doświadczonej rzeczywistości. W ekspresjonizmie granica z rzeczywistością zaciera się, a czasem całkowicie ginie. Dzięki temu zyskują szanse wcześniej nieprzewidziane, nowe formy. Dwa główne założenia to: „nie ma praw” i „żadnych praw nie może narzucić nikt”.

W malarstwie termin „ekspresjonistyczny” w praktyce bywa używany także dla każdego obrazu, który wyraża ekspresjonistyczny nastrój, nawet jeśli nie pochodzi z wczesnego XX wieku.