Cantillon - Rosé de Gambrinus 2015 i 2016 - 37,5cl - 6 buteleki

W latach 1900, w czasach gdy Paul Cantillon rozpoczął działalność, Brukselczycy byli co najmniej tak samo spragnieni lambików, jak piw, te pierwsze powstawały w wyniku spontanicznej fermentacji, w przeciwieństwie do drugich, bardziej przemysłowych i wykonywanych na drodze kultury drożdży.
„Nasz gueuze nazywa się zresztą „champagne de Bruxelles”, gdyż jest efektem mieszania różnych lambików, tak jak szampan jest mieszanką różnych winogron”, tłumaczy Jean Van Roy, 55 lat, aktywny od kilku dekad w Cantillon.
Historia mogłaby się jednak zakończyć znacznie wcześniej, ten system produkcji, mało opłacalny według współczesnych kryteriów, był masowo porzucany na początku lat 90. dla rzekomo gueuze lub krieks wytwarzanych przemysłowo.
Ze samego przyznania Jeana Van Roya, browar Cantillon mógłby przejść ten sam los, gdyby jego rodzice nie wpadli na pomysł przekształcenia go w „Muzeum Brukselskie Gueuze”, gdzie warzy się tradycyjnie, zawsze przy użyciu wyposażenia z XIX wieku: kadź żeliwna i kotła do gotowania z miedzi czerwonej, podobnie jak chłodnica, w której ziarno jest zasiewane dzikimi drożdżami.
„To zabezpieczenie czyni Cantillon ostatnim historycznym browarem Brukseli”.
Trzeba dwa do trzech lat, by zrobić prawdziwą gueuze, w związku z tym większość tradycyjnych producentów lambików zamknęła swoje drzwi.
Tu nie ma dodawanych drożdży: pozostawia się zacier, aby przejął dzikie drożdże z brukselskiego powietrza w dużych otwartych kadziach, zwanych coolships.
Następnie trafiamy do beczek, gdzie lambik nabiera swojego tempa.
Co z tego wynika?
Kwaśne, suche, złożone piwa, z różnymi mieszankami: czerwone owoce, czarne porzeczki, maliny, a także inne, nowsze, jak winogrona.
Są one tak samo cenione w świecie piwowarskim, jak w świecie enologii.
Mieści się przy tej samej adresie od 1937 roku, w starej hali magazynowej o widocznych ceglastych murach, gdzie jedynym najemnikiem jest czas, dwa koty i kilka pająków.
Czas ma również kluczowe znaczenie dla browaru.
Tak właśnie, na skraju ściany w browarze, można przeczytać cytat: „Czas nie szanuje tego, co robi się bez niego”. To kluczowy wymiar dojrzewania lambiku.
Browar rodzinny od samego początku, dopiero niedawno piąte pokolenie włożyło rękę do ciasta, po Paulu & Marie, Georgette Fernande Robert & Marcel, Claude & Jean-Pierre i Jean & Nathalie, teraz Florian kontynuuje tę tradycję produkcji lambiku i gueuze.
„Lambik” to bardzo specjalne piwo, unikalne na świecie, powstające w wyniku spontanicznej fermentacji.
Piwo naturalnie fermentuje pod wpływem dzikich drożdży o złożonym, kwaśnym, mało gazowanym charakterze i niskiej zawartości chmielu, niezrównany savoir-faire w dziedzinie „Lambik”, które wyniosło browar na światowy szczyt.
Od Gueuze do specjalnych cuvée (mieszanki z czarną porzeczką, cameris, sok winogron, dojrzewanie w beczce po koniaku…), to świat smaków złożonych, oryginalnych i głębokich.
Zawsze w dążeniu do stworzenia najlepszego możliwego produktu, ziarna używane od 1999 r. pochodzą z Rolnictwa Biologicznego.
Specjalne cuvée produkowane są w bardzo małych ilościach.

La Rosé de Gambrinus to mieszanka lambików o wieku 20 miesięcy, w których macerują się maliny. Do każnego litra lambiku używa się 200 g owoców, a czas macerowania wynosi od 10 do 12 tygodni.
Po macerowaniu dodawany jest młodszy lambik, mający jeden rok, aby zapewnić cukry wywołujące drugą fermentację w butelce.
Podobnie jak we wszystkich „Cantillons”, Rosé de Gambrinus jest piwem do przetrzymywania, które będzie dojrzewać przez kilka lat, kwaśność i aromat maliny stopniowo ustępują aromatom ewolucji Lambiku.

2) Rosé de Gambrinus 29.04.2015 i 4) 11.01.2016.

Butelki przechowywane w lodówce z piwami.
Zdjęcia stanowią integralną część opisu.
Wysyłka wyłącznie do krajów Unii Europejskiej wymienionych na dołączonej liście, z wyłączeniem wysp.
Przygotowanie do wysyłki będzie prowadzone z najwyższą starannością i dodatkową ochroną, aby zapewnić bezpieczną dostawę.