Erasmus - Colloquia Nunc Emendatiora - 1636

Des. Erasmi Roterod. Colloquia Nunc Emendatiora [Desiderius Erasmus Roterodamus (an der Rijn) - Colloquies, teraz poprawione/ulepszone].

Lvgd. Batavorvm: ex officina Elzeviriana
[Leiden, Netherlands: Wydawnictwo Elzewiera]. Rok 1636 (Pierwsza drukarnia Elzevira).

Jest to niezwykle wpływowe, lecz ogólnie trudne do scharakteryzowania dzieło, drukowane w legendarnych drukarniach. Po raz pierwszy opublikowane w 1524 r., „Colloquia” składają się z 63 rozmów pierwotnie napisanych dla studentów Erazma o różnorodnych i nakładających się tematach, lecz te wyrafinowane medytacje szybko zyskały powszechny odzew, gdyż poruszają tematy, które interesowały najważniejszych myślicieli ówczesnych czasów. Ich wpływ był tak głęboki, że nie przesadzałoby stwierdzenie, iż przyczyniły się do przyspieszenia Reformacji. Chociaż trudno je precyzyjnie sklasyfikować, można je ogólnie ująć jako zbiór krytyki rytualistycznych błędów, oszczerstw wobec korupcji w Kościele, analizy popularnych oszustw, potępienia współczesnych grzechów osobistych, praktycznych rad dla laikatu oraz różnorodnych rozważań na tematy zabawne. W sensie konkretnym, tekst podejmuje kontrowersyjne kwestie takie jak wartość pielgrzymek, celibat i post na piątki oraz inne wyznaczone dni postu. „Colloquia” Erazma były często wydawane przez Elzevierów, najpierw we francuskiej wersji, a łącznie dziewięć razy w języku łacińskim. Tekst był powszechnie włączany do użytku szkolnego aż do XVIII wieku.

Stan: Dobry
Okładka skórzana (vellum). Grzbiet z napisem autora i tytułu na górze. Zewnętrzne płyty lekko zużyte, ale w bardzo dobrym stanie. Wewnętrzne zawiasy bardzo dobre, nieco pęknięte, ale strony mocno trzymane w grzebieniach. Na wewnętrznej stronie przedniej okładki znajduje się inskrypcja łacińska zapisana złotymi literami. Niewielkie rozdarcia na dole pierwszych kilku stron, w tym na stronie tytułu. W środku strony tytułowej widnieje możliwy podpis dawnego właściciela, na dole strony tytułowej zapis łaciński. Niektóre strony zawierają marginesowe notatki, a niektóre wyrazy/zdania zostały podkreślone. Brązowienie stron na ogół bez rozrzuconych plam. Ogólne zżółcenie stron. (Proszę obejrzeć zdjęcia). Ogólnie W DOBRYM STANIE jak na swój wiek.

Desiderius Erasmus Roterodamus; ur. 28 października ok. 1466 – zm. 12 lipca 1536), powszechnie znany w angielskiej formie jako Erasmus z Rotterdamu lub po prostu Erasmus, był holenderskim chrześcijańskim humanistą, duchownym katolickim i teologiem, edukatorem, satyrykiem oraz filozofem. Dzięki swoim pracom uważany jest za jednego z najbardziej wpływowych myślicieli Północnego Odrodzenia i jedną z ważniejszych postaci kultury holenderskiej i zachodniej. Erasmus był ważną postacią w klasycznym piśmiennictwie, który pisał w spontanicznym, bogatym i naturalnym stylu łacizyzny. Jako katolicki duchowny rozwijał techniki humanistyczne pracy nad tekstami, przygotowując pionierskie nowe edycje łacińskie i greckie Nowego Testamentu oraz Ojcze Kościelni, z adnotacjami i komentarzami, które natychmiast i istotnie wpływały zarówno na Protestantyzm, jak i na Reformację Katolicką. Napisał także Umysł Wolny Woli (On Free Will), Pochwałę Głupoty (The Praise of Folly), Skargę Pokoju (The Complaint of Peace), Podręcznik Rycerza Chrześcijańskiego (Handbook of a Christian Knight), O Ciekawości w Dzieciach (On Civility in Children), Copia: Fundamenty Obfitości Stylu (Copia: Foundations of the Abundant Style) oraz wiele innych popularnych i dydaktycznych prac. Erasmus żył na tle rosnących reform religijnych w Europie. Rozwinął teologię biblijną humanistyczną, w której postuluje konieczność zarówno pokoju duchowego i państwowego, jak i pastoralnej tolerancji w kwestiach obojętnych. Przez całe życie pozostawał członkiem Kościoła Katolickiego, pozostając zaangażowanym w reformowanie Kościoła od środka. Propagował to, co rozumiał jako tradycyjną doktrynę synergizmu, którą niektórzy wybitni reformatorzy, tacy jak Marcin Luter i Jan Kalwin, odrzucili na rzecz doktryny monergizmu. Jego wpływowy, umiarkowany sposób bycia rozczarowywał, a nawet sprowadzał gniew zwolenników obu obozów.