Anton Kaestner - #193 - M - " Eucal ".

#193 - M - " Eucal ".

Jednorazowe dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akryl w sprayu na plexiglassowej tablicy o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest odbitką. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczący efekt «glossy», zbliżony do nałożenia żywicy, jest unikalny.

Wymiary : 16,1" x 12,8" x 0,12" / 41 x 32,5 x 0,3 cm bez frame’u.
Obraz dostarczany jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (16,0 cm x 1,38 cm x 0,6 cm x 3,5 cm) zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkowe 90€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta jest ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest malarzem, rzeźbiarzem i autorem szwajcarskim, mieszkającym w Paryżu. Jego prace prezentowane są na całym kontynencie europejskim, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa – Lozanna, maj 2026.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoim wpływem zaszczepił we mnie nasiono pasji, która w końcu miała stać się moim życiem.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do naprawdę zostania artystą nie była od razu jasna.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Podróże poszerzały mój horyzont, otwierając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę zawodową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho sączącą się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze pragnąłem ofiarować innym szczerze spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza solo wystawa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała wyjątkowe podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstrudowanego plexiglasu, powierzchni lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchiej.
Ten proces uniemożliwia mi obserwowanie pracy w trakcie jej powstawania. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu — to coś, co cenię. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko idzie, by krótkotrwale wyeliminować racjonalność — aby poprowadziły wynik, warstwy i odbicia lustra, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło w końcu zostanie pokazane. To podejście, które współbrzmi z procesem objawienia/fiksacji w fotografii, stanowi wyzwanie i uwalnia. Wartości kompozycji wzbogacają się dzięki warstwom i przejrzystościom, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezniszczalne potrzeby”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy pozostaniemy w ciszy i światle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie „emocje” ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja/własność intelektualna”, lecz poszerzanie świadomości i poszukiwanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moje sztuka to wędrówka ku „życiu w samym sercu życia”, «le vif», jak powiedziałby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Podczas gdy moja praca czasem przywodzi na myśl transparentność i jasność witraży, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, plexiglas daje malarstwu błyszczącą skórkę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretywne lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, także brakowanych części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że zabawa między „szczegółami zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym procesie pytania i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, zmuszająca mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego eksplorowania tego, co jestem w stanie osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienny rzemień, podróż, sposób na pobudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner.