Chris van der Windt (1877-1952) - Roze anjers

Christophe van der Windt
Bruksela 1877 - 1952 Leiden
Róże anjers
olej na płótnie.

Szczególnie piękny obraz Leidenzkiego impresjonisty.
Obraz jest oprawiony przez Heijdenrijk

Chris van der Windt był holenderskim malarzem.
Van der Windt zaliczany jest do Leidzkich impresjonistów, grupy malarzy określanej także jako Leidska Szkoła. Inni Leidzkie Impresjoniści to: Arend Jan van Driesten, Willem van der Nat, Lucas Verkoren, Johannes Cornelis Roelandse i Alex Rosemeier.
W Stedelijk Museum De Lakenhal w Leidenie wiszą liczne dzieła Chrisa van der Windta.
Belgię/Holandię, Sint-Jans-Molenbeek 1877 – 1952 Leiden. Chris van der Windt urodził się w Belgii jako syn ojca częściowo holenderskiego, częściowo belgijskiego i matki Holenderki. Gdy jego ojciec zmarł w wieku czterdziestu lat, Van der Windt miał dopiero pięć lat, razem z matką i dwójką młodszych braci przeprowadza się do Leiden, miasta urodzenia matki. Tam matka wynajmuje dom i pralnię, by utrzymać rodzinę jako sprzątaczka pralnicza.
Już w szkole podstawowej widać, że Van der Windt ma talent do rysunku. Za jednego centa lub za kredkę sprzedaje swoje rysunki nauczycielowi i kolegom z klasy. Dlatego później idzie do szkoły rzemieślniczej, aby uczyć się zawodu malarza wnętrz. Również odbywa studia z rysunku ornamentowego.
W okresie od 1894 do 1897 pracuje jako malarz wnętrz. W Leidenie bierze także udział w zajęciach w Szkole Rysunku Wilhelma Johana Lampego. W latach 1898–1899 pracuje jako uczeń u znanego malarza dekoracyjnego Piotra Johanesa Niestena. W tym czasie dużo maluje dla Teatru Miejskiego i Teatru w Leidenie. W 1900 roku decyduje się kontynuować jako wolny artysta.
Chociaż nie uzyskał formalnego wykształcenia akademickiego jako malarz, Van der Windt szybko rozwinął własny, dobry styl i duże techniczne możliwości. Staje się nie tylko zręcznym malarzem olejnym, ale także w trudnej technicznie akwareli. W duchu Haagse School maluje pejzaże, gospodarstwa i podwórza wiejskie w okolicach Leiden, Stompwijk, Zoeterwoude, Zoetermeer, Noordwijkerhout, Nootdorp, Rijnsburg, Zegwaard i Katwijk. Często wybiera się z zaprzyjaźnionymi malarzami, by malować od samego rana do późnego wieczora. Dużo czasu spędza z Leidzkimi malarzami Arendem Janem van Driestenem i Alexandrem Rosemeierem, przyjaciółmi na całe życie.
Odrębna grupa w dorobku Van der Windta stanowią jego martwe natury. "Jego użycie koloru w pejzażach i gospodarstwach wiejskich pozostaje całkowicie w tradycji Haagse School, powściągliwe, z domieszką szarości, brązów i zieleni".
W ciągu kilku lat talent Van der Windta zostaje rozpoznany przez handel sztuką. W okresie 1903–1917 sprzedaje dużo poprzez renomowany dom handlu sztuką Boussod i Valadon & Cie w Hadze. Niewiele z jego prac pozostaje w Holandii. Dużo trafia za granicę do Wielkiej Brytanii, Ameryki i Kanady. W Boussod i Valadon spotyka znanych malarzy Haagse School, takich jak Willem Maris i Willem Bastiaan Tholen, którzy bardzo cenią jego prace. Słynny Jozeph Israëls prosi nawet w 1907 roku Van der Windta, by został członkiem prestiżowego towarzystwa Hollandsche Teekenmaatschappij, co w tamtym czasie było dużym wyróżnieniem.
Van der Windt widzi w tym okresie rosnące ceny swoich prac i dobrze na tym zarabia. Po likwidacji Boussod i Valadon w 1917 roku sprzedaje swoje prace przede wszystkim poprzez znany dom sztuki i listownię Sala, który ma filie w Leiden i Hadze.

Obraz starannie zapakowany i wysłany za pośrednictwem listu poleconego