Jerzy Kujawski (1921-1998) - Composition

Piękne i rzadkie dzieło (na papierze) artysty Kujawskiego, z ok. 1960 roku
Kolekcja prywatna, Paryż, bez ramy.

Surrealizm powojenny a surrealizm erotyczny

Jerzy Kujawski współpracował z wieloma artystami związanymi z nurtem surrealizmu powojennego. W drugiej połowie lat 40. sztuka Kujawskiego charakteryzuje się surrealistycznym malarstwem, pracami graficznymi i rysunkami, które tkają granice między snem a rzeczywistością. Później staje się jednym z pierwszych malarzy abstrakcyjnych lyrycznych poświęcających się malarstwu abstrakcyjnemu informalnemu. W latach 60. eksperymentuje z różnymi technikami, a przede wszystkim z decalcomią. Następuje wtedy wielka przemiana w jego sztuce. Porzuca sztukę abstrakcyjną i wraca do malarstwa figuralnego. Wtedy bada techniki monotypii, kalka i sitodruku — techniki używane przez artystów kultury popularnej. W końcu, surrealistyczna technika kalekowania ciał i jego obsesje erotyczne wyznaczają jego dzieła.

Polski artysta w Paryżu:

Jerzy Kujawski urodził się w Ostrowiu w 1921 roku. Najpierw wywieziony wraz z rodziną do regionu Wielkopolski, później spędzi cały okres wojny między Krakowem a Warszawą, gdzie uczęszczał odpowiednio do Mariana Bogusza i kręgu młodych artystów. Dzięki temu Jerzy Kujawski należał do grona przyjaciół Tadeusza Kantora, Tadeusza Brzozowskiego i Jerzego Nowosielskiego, znanego również jako Kantor.
W 1945 roku osiedlił się w Paryżu, aby tam studiować w École des Beaux-Arts i wszedł w wąskie grono przyjaciół André Bretona. Kujawski utrzymywał zawsze kontakt z polskimi artystami, takimi jak Bogusz, Alfred Lenica i Jerzy Skarżyński, miał także okazję poznać Topora, Alinę Szapocznikow i Romana Cieślewicza. Na międzynarodowych wystawach prezentował się jako polski malarz mieszkający w Paryżu.
Kujawski zmarł w 1998 roku w Paryżu, w pewnej artystycznej samotności, którą utrzymywał od lat 70.

#ESArtMarch