Roberto Fontana (1844–1907) - Bottle time






Magister historii sztuki z praktyką w Sotheby’s i 15 lat doświadczenia.
| € 600 | ||
|---|---|---|
| € 400 | ||
| € 260 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 130595
Doskonała ocena na Trustpilot.
Bottle time, obraz olejny Roberta Fontany (1844–1907) z XIX wieku, Włochy, wymiary 23 x 36 cm, ręcznie podpisany, sprzedawany z ramą.
Opis od sprzedawcy
Roberto Fontana Milano 1844 – 1907 Godzina butelki. rozmiar z ramą cm 54x42
dzieło opublikowane
( wysyłki spoza wspólnoty europejskiej czas realizacji różni się od 15 do 20 dni roboczych dla dokumentacji eksportowej. Ewentualne cła i podatki celne ponosi nabywca )
FONTANA, Roberto
Urodził się w Mediolanie 10 kwietnia 1844 r. Porzuciwszy studia klasyczne, zapisał się na Akademię Sztuk Pięknych Brera, gdzie uczęszczał na kursy rytownictwa A. Bramatiego oraz na kursy malarstwa G. Bertiniego i C. Notarisa. Zadebiutował w nurcie tradycji romantyzmu historycznego, przedstawiając dzieło Geltrude skonfundowana widząca list w rękach ojca księcia, zaczerpnięte z powieści Mąż i żona, na XXV Wystawie Towarzystwa Promującego Sztuki Piękne w Turynie w 1866 r. (katal., s. 14) – Później zwrócił się również ku tematom rodzajowym: na Wystawie Sztuk Pięknych Brerze w 1872 r. (katal., s. 53) przedstawił obraz Kontrola nad osobą narzeczonej. kostium rosyjski, co przyniosło mu uznanie C. Boita (1877) i znaczną popularność dzięki licznym reprodukcjom oleografijnym.
To dzięki produkcji obrazów o tematyce rodzajowej F. – autor tematów historycznych, małych pejzaży i portretów – zdobył uznanie publiczności swojej epoki. Przedstawienie sytuacji i uczuć życia codziennego i rodzinnego, uchwycone z pewnym zachwytem ilustrującym oraz nacechowane intymistycznym i wyraźnie sentymentalnym tonem, który przypomina malarstwo T. Cremony, charakteryzuje twórczość F., której popularność w dużej mierze wynikała z jej zgodności z burżuazyjną koncepcją sztuki drugiego XIX wieku. Był inspirowany środowiskiem scapigliatury milanowskiej, w szczególności Cremony, z którego przejął subtelne światło, lecz nie impulsową technikę pędzla, posługując się raczej techniką barw „zacieranych” używaną przez niektórych naśladowców malarza. Miał także produkcję, mniej znaną, inskrypcje kłute w miedzi: wśród nich wymieniane są Portret kobiety, Portret mężczyzny, Kobieta czytająca (Comanducci, 1971).
Roberto Fontana Milano 1844 – 1907 Godzina butelki. rozmiar z ramą cm 54x42
dzieło opublikowane
( wysyłki spoza wspólnoty europejskiej czas realizacji różni się od 15 do 20 dni roboczych dla dokumentacji eksportowej. Ewentualne cła i podatki celne ponosi nabywca )
FONTANA, Roberto
Urodził się w Mediolanie 10 kwietnia 1844 r. Porzuciwszy studia klasyczne, zapisał się na Akademię Sztuk Pięknych Brera, gdzie uczęszczał na kursy rytownictwa A. Bramatiego oraz na kursy malarstwa G. Bertiniego i C. Notarisa. Zadebiutował w nurcie tradycji romantyzmu historycznego, przedstawiając dzieło Geltrude skonfundowana widząca list w rękach ojca księcia, zaczerpnięte z powieści Mąż i żona, na XXV Wystawie Towarzystwa Promującego Sztuki Piękne w Turynie w 1866 r. (katal., s. 14) – Później zwrócił się również ku tematom rodzajowym: na Wystawie Sztuk Pięknych Brerze w 1872 r. (katal., s. 53) przedstawił obraz Kontrola nad osobą narzeczonej. kostium rosyjski, co przyniosło mu uznanie C. Boita (1877) i znaczną popularność dzięki licznym reprodukcjom oleografijnym.
To dzięki produkcji obrazów o tematyce rodzajowej F. – autor tematów historycznych, małych pejzaży i portretów – zdobył uznanie publiczności swojej epoki. Przedstawienie sytuacji i uczuć życia codziennego i rodzinnego, uchwycone z pewnym zachwytem ilustrującym oraz nacechowane intymistycznym i wyraźnie sentymentalnym tonem, który przypomina malarstwo T. Cremony, charakteryzuje twórczość F., której popularność w dużej mierze wynikała z jej zgodności z burżuazyjną koncepcją sztuki drugiego XIX wieku. Był inspirowany środowiskiem scapigliatury milanowskiej, w szczególności Cremony, z którego przejął subtelne światło, lecz nie impulsową technikę pędzla, posługując się raczej techniką barw „zacieranych” używaną przez niektórych naśladowców malarza. Miał także produkcję, mniej znaną, inskrypcje kłute w miedzi: wśród nich wymieniane są Portret kobiety, Portret mężczyzny, Kobieta czytająca (Comanducci, 1971).
