Giuseppe Vasi (1710-1782) - Teatro di Marcello

Przepiękna akwaforta przedstawiająca wazy w tematyce Teatru Marcella, Rzym. Doskonała, czysta i oryginalna akwaforta z 1824 roku, antyczna, z ramą z drewna pozłacanego.
Wymiary obrazu: szerokość 24 cm, długość 29 cm, wysokość 2 cm
z certyfikatem autentyczności
Dzieło w doskonałym stanie, bez uszkodzeń ani innych mankamentów. Krótka nota techniczna: akwaforta to królowa technik pośrednich, grawerowania wklęsłego dla starych odbitek. Opiera się na idei, że to korozja kwasu, a nie ostrze narzędzia kierowanego ręką człowieka, wycina płytę.

W akwaforta następuje pierwsza faza przygotowania nośnika. Miedź, po wypolerowaniu i oczyszczeniu, pokrywana była tłuszczową farbą, której celem było zabezpieczenie płyty przed kolejnym atakiem kwasu.

Gdy podstawę zafarbowano na czarno za pomocą węgla oleistego, aby ułatwić rozpoznanie znaków przez introligatora, rozpoczynano rysowanie projektu poprzez usuwanie farby za pomocą ostrza do akwaforty i odsłanianie miedzi znajdującej się pod spodem.

Igły do akwaforty to proste narzędzia z drewnianym trzonkiem, na którym zakończenie stanowi metalowy czubek całkowicie podobny do wykałaczki; inne typy igieł kończą się szerszym czubkiem. Pierwsze wybierano do najdelikatniejszych cięć, podczas gdy drugie przeznaczano do cięć grubszych.

Po zakończeniu tej fazy, boczne i tylna część były chronione warstwą wosku, po czym przystępowano do kąpieli w środowisku kwasu, aby korozja mogła rozpuścić miedź w miejscach, gdzie została odsłonięta baza ochronna.

Ugryzienie w akwaforta
Istniały dwa główne rodzaje mordantów używanych najczęściej: kwas azotowy, najstarszy, który dał nazwę tej technice akwaforty, oraz holenderska kąpiel na bazie kwasu solnego, podczas gdy roztwór chlorku żelaza był rzadziej używany.
PS: dostępne są także inne akwaforty z różnymi artystami, lecz o identycznych ramach celowo.