Miquel Torner de Semir (1938) - Figuras en diálogo

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się tak, jak jest, bez oprawy

Wymiary dzieła: 61 cm wysokości x 50 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią osobą żyjącą, która urodziła się w tej emblematycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze czuł pociąg do średniowiecza, romaństwa Pirenejów i wczesnych gotyków. Ślad sztuki renesansowej włoskiej, zwłaszcza malarzy z Italii Quattrocento, takich jak Fra Angélico czy Rafael, daje się dostrzec w wielu portretach kobiet autorstwa Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. Najbardziej kształtuje go znajomość romańskiego i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza ściennego i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marlet poznał modernizm i kataloński Nuevocentismo. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Szkole Sztuk Pięknych w San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i zanurzy się w malarstwie Velázqueza, decydując się na reprodukowanie meninas po swojemu, swoim estilo, z żywymi kolorami takimi jak róż, różowy fosforescencyjny i fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można zauważyć technikę kolażu, którą artysta włącza w swoje prace, wkluwając w nie kawałki tkaniny, kartonu lub nawet nuty muzyczne.

W Paryżu zaczyna tworzyć w sposób, jaki sam określa jako „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie indywidualnie w Terrassie w 1968 roku, później także w innych miastach Katalonii i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figurywnego, śródziemnomorskiego języka, który potem przerodził się w abstrakcję, by powrócić do figuracji o nowoczesnym sensie. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotkał artystów tak uznanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogata i gęsta kolorystyka o dużej żywotności, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami, których używa jako podłoża, daje wynik malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

To, co klasyczne i nowe, łączy się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas rozpuszcza się, zanika. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w jego sposobie prowadzenia linii na płótnie. Miquel osiąga to, co bardzo niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest inspirowany przez starożytnych — Giotta, renesans włoski — oraz poszukującą, nieformalną drogą malarzy abstrakcyjnych. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go tyle samo praktyka co koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale również otwarty na nowe, na nieustanne poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia osoby, miejsca i sytuacje z dawnych epok, utrwalone nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka wydaje się, iż dzieło to jedynie dwuwymiarowa płaszczyzna, podczas gdy może wydawać się, że malarstwo to bardziej zbiór faktur trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontrastach z spokojem i pustym spojrzeniem portretowanych twarzy, co skłania obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśli artysty. Niemniej jednak Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają łagodne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia krytyków sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, będącą źródłem twórczych, szczególnie wyrafinowanych dzieł, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasny przykład akademickiego malarstwa, nie rezygnując z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym, osobistym stylu plastycznym".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrazie, a nawet próbuje w tle wprowadzać interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób tworzy pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest o wiele bogatszy i bardziej atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łatwo przekazuje pozytywne odczucia tym, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzny ślad, mocny, precyzyjny, stanowczy, definiuje formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A następnie przychodzi widzenie inaczej, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatykę łączącą kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i pociągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją pradawnych, nie przejmował się zbytnio swoją społeczną projekcją w kierunku swoich mistrzów, którzy czasem byli anonimowi, a mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący zestaw jego życiorysu. Obecnie prezentuje się na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jego jedno dzieło zostało wydane na znaczkach pocztowych i uczestniczyć w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były eksponowane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo itp. Oto kilka najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honorowy gość na wystawie Cercle Espagnol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Wspólnota świąteczna, 2009-Tarragona.