Baptiste Laurent - Boat Cementery Chess

"Boat Cementery Chess", 2019 , akwarela, tusz chiński, posca na papierze, 130x130cm
podpisano z tyłu, wysyłane zwinięte

Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
między innymi w Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym mediumem jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym ładunku literackim, społecznym i
antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" i "Exit",
ponownie eksperymentował z tworzeniem wspólnotowym z innymi artystami
wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny lubi synkretyzować
stylizacje malarskie, oscylując między neofikcyjną narracją, malarstwem
graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

(En)tropicos seria/
Dni się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeszliśmy przez nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Czuliśmy się przytłoczeni brakiem czasu, ale teraz zaskakuje nas nadmiar. Introspektywny gest, nowy horyzont, w którym zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zaskoczenie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta: "co dalej?"
Baptiste używa tego dystopijnego pejzażu, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych obrazów wynika z potrzeby odnowienia pejzażu,
z pragnienia przypomnianej natury. Aby ją odnaleźć, ożywić ją.
Stymulacją do tej symbiozy jest historia antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude'a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył na poszukiwanie autentycznego, czystego Brazylii, obdarzonego dziką energią i wyjątkową naturą.
Autor "Tristes Tropiques" częściowo spełnił oczekiwania podróży. Jego niepokój
przedstawiony jest w fragmencie tekstu o proroczych konotacjach: "Za kilka wieków,
w tym samym miejscu, inny podróżnik, równie zdesperowany jak ja, będzie
opłakiwał zaginięcie tego, co mogłem zobaczyć i czego mnie ominęło". Ofiara podwójnego
holu, wszystko, co widzę, rani mnie, a ja nieubłaganie karzę siebie za to,
że nie spojrzałem wystarczająco dokładnie.
Jak podróżnik, en-tropikalne płótna Baptiste’a prowadzą go do miejsca,
gdzie może ponownie odnaleźć swoją żywotność. Być może te gatunki nie istnieją,
być może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istnieły. Ale okno,
które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego dziś nie możemy już
oddychać. Baptiste proponuje nam utopię; poprzez swoje gesty proponuje zmianę paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i transformację. Dla fizyków jest miernikiem nieporządku układu. Identyfikując nieporządek, przemieniając go