Baptiste Laurent - Volcan fumée orange

"Wulkan, dym pomarańczowy", 50x35 cm, 2023 akwarela i tusz chiński na papierze
Podpisane z tyłu, wysłane zwinięte.

Serie (En)tropicos/
Dni trwają sami. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Zostaliśmy przytłoczeni brakiem czasu,
ale teraz zaskakuje nas nadmiar. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie
zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zaskoczenie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta „co dalej?”
Baptiste używa tego dystopijnego pejzażu, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych malowideł wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu,
z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją odnaleźć, by ją ożywić.
Stimulus tej symbiozy można odnaleźć w opowieści antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss
wyruszył na poszukiwanie autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i wyjątkową naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania podróży. Jego niepokój
prezentowany jest w fragmencie tekstu o proroczych odcieniach: „Za kilkaset lat, w tym samym miejscu,
inny podróżnik, równie zdesperowany jak ja, opłakuje zniknięcie tego, co mogłem zobaczyć i czego mi
uciekło”. Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, rani mnie, i nieubłaganie potykam się o własne niedostrzeżenie.
Jak podróżnik, płótna Baptiste’a (en)tropików prowadzą go do miejsca, w którym może odnaleźć swoją witalność.
Być może te gatunki nie istnieją, być może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno,
które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, które dzisiaj nie możemy już oddychać. Baptiste oferuje nam utopię; poprzez swoje gesty proponuje przełamanie paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków,
jest miarą nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który żyje i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym literackim, społecznym i
antropologicznym charakterze.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
znowu eksperymentował z pracą twórczą w kooperacji
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny lubi synkretyzować
stile malarskie, oscylując między neo-fikcyjną narracją, malarstwem graficznym i ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.