Signed; Mimmo Jodice - Chi é devoto, [Religious populars feasts] - 1974

Egzemplarz w doskonałym stanie, wyjątkowo podpisany i dedykowany na stronie tytułowej przez Mimmo Jodice (1934 - 2025), unikatowy i niedostępny w podpisanym egzemplarzu oraz praktycznie niedostępny w niepodpisanym. 232 strony i prawie 200 fotografii czarno-białych w bardzo wysokiej jakości druku, z licznymi fotografiami na cały page i kilkoma dwustronnymi, wstęp Carlo Levi i tekst Roberto De Simone w językach włoskim i angielskim, płyta winylowa 33 obrotów z materiałami dźwiękowymi zebranymi podczas świąt religijnych, włożona w trzeciej okładce. Książka wydrukowana na specjalnym papierze, zielonym do tekstów i białym do fotografii. Czarna okładka z tłoczeniem tytułu białymi literami oraz ilustrowana okładka. W doskonałym stanie.

Te fotografie oddają atmosferę tradycji religijnych ludowych lat siedemdziesiątych w Neapolu i w regionie. Towarzyszy im antropologiczny ogląd, który jednak nigdy nie jest oderwany od rzeczywistości. W swojej autobiografii opublikowanej w 2023 roku przez wydawnictwo Contrasto Mimmo Jodice opowiada, że na początku lat siedemdziesiątych towarzyszył Roberto De Simone - reżyserowi, kompozytorowi i muzykologowi – w tym ogromnym projekcie etnoantropologicznym i muzycznym przez cztery lata, ponieważ te święta religijne odbywały się w tym samym czasie w różnych miejscach, na przykład w Wielki Piątek, i trzeba było wymieniać kadry z roku na rok, aby zrealizować te fotografie. Opowiada, że w tamtym czasie mieli ledwo wystarczające pieniądze na zatankowanie benzyny i zakup filmów fotograficznych lub nośników nagrań, i że zdarzało im się zbierać datki na sfinansowanie tego projektu.

Niektóre pielgrzymki wymagały długich wędrówek w terenach górzystych i zdarzało się, że trzeba było wychodzić o 5 rano, dzieląc się napięciem emocjonalnym i duchowym odczuciem charakteryzującym te pielgrzymki, które często kończyły się piknikami na świeżym powietrzu. Niektórzy wierni docierali do sanktuarium w stanie wyczerpania, co prowadziło do scen hysterii i religijnego fanatyzmu. Mimmo Jodice odnajdywał u nich wspomnienia przedstawień malarskich epoki baroku, na przykład twarze zdeformowane krzykiem bólu, lub światła przypominające mu dzieła Caravaggio.

Mimmo Jodice jest jednym z najwybitniejszych włoskich fotografów XX wieku i zyskał międzynarodowe uznanie na całym świecie. Samouk, urodzony w 1934 w Neapolu, zaczyna karierę artystyczną w połowie lat sześćdziesiątych od eksperymentów wizualnych i tworzy prace z wycinankami i kolażami, a następnie w latach siedemdziesiątych kieruje swoje działania ku społecznej krytyce związanej z nędznymi warunkami życia ludności miasta Neapolu, żywego i ludowego, a w latach osiemdziesiątych ku evokującemu milczeniu pejzażu metafizycznemu i archeologii mórz Śródziemnego, posługując się językiem twórczym, który reflektuje nad czasem, światłem i samym aktem widzenia. Mimo Jodice wielokrotnie prezentował swoje dzieło we Francji, m.in. podczas Rencontre Internationale de la Photographie d'Arles i podczas retrospektywy w Maison Européenne de la Photographie w Paryżu w 2010 roku, która zaowocowała wydaniem znaczącego katalogu.

Książka z mojej osobistej kolekcji, w doskonałym stanie 50 lat po premierze, ze względu na wysoką jakość wykonania (zszyte zeszyty, solidna oprawa). Lekko żółtawy odcień obwoluty (zobacz zdjęcie), książka przechowywana z największą starannością. Wysyłka bardzo dobrze zabezpieczona i z gwarantowanym śledzeniem przesyłki międzynarodowej.

Waga 2,4 kg bez opakowania