Carmelo Manuel Tosto - Thresholds III: The Duality






Posiada tytuł licencjata z historii sztuki oraz tytuł magistra w zakresie zarządzania sztuką i kulturą.
| € 64 | ||
|---|---|---|
| € 59 | ||
| € 54 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 131096
Doskonała ocena na Trustpilot.
Carmelo Manuel Tosto prezentuje Thresholds III: The Duality, oryginalny obraz akrylowy na płótnie (łączny wymiar 110 x 60 cm; powierzchnia malowana 100 x 50 cm) z roku 2026, w kolorach beżu, czerni i złota, unikat podpisany odręcznie z certyfikatem autentyczności, nie jest wydrukiem, wykonany we Włoszech jako sztuka współczesna o tematyce architektury, która nie powinna być zawieszana.
Opis od sprzedawcy
Soglie III: La Dualità (Thresholds III: The Duality)
Dipinto originale XL, terza ed ultima opera della trilogia “Soglie: Un’architettura dell’Inconscio”.
Ta trilogia to zaproszenie do zamieszkania przestrzeni, która oddziela widzialne od nieznanego. Poprzez rytm wchodzenia, złożoność rozstępu przestrzennego i ostateczną odpowiedzialność dualizmu, architektura zdejmuje swoją funkcję, by stać się progiem emocjonalnym: geometryczna ścieżka prowadząca obserwatora, by przekroczyć granicę między rygorem konstrukcyjnym a głębią wewnętrzną.
Od wchodzenia do wyboru.
Obraz wykonany ręcznie acrylic on canvas o wymiarach „całkowitych” 110x60 cm, wymiary powierzchni malowanej to 100x50 cm, pozostawiono około 5 cm marginesu białego wokół płótna, 100% bawełny o drobnej fakturze, lakier ochronny na końcu.
Dzieło jest unikatowym egzemplarzem podpisanym odręcznie z dołączonym certyfikatem autentyczności, nie jest drukiem, nigdy nie zawieszany.
Dzieło zostanie zapakowane z największą starannością w tubę i wysłane pocztą rejestrowaną z kodem śledzenia w ciągu 3 dni roboczych od zapłaty.
…................................................................................
Carmelo Manuel Tosto | Architekt i Artysta
Urodzony w Katanii (Włochy) w 1990 roku, zarysowałem moją ścieżkę twórczą pomiędzy rygorem projektowania a wolnością wizji. Moje wykształcenie, nabierane w Szkolnym Instytucie Sztuki w Katanii oraz na Wydziale Architektury w Bolonii, z kluczowymi doświadczeniami w Ankara i Mediolanie, pozwoliły mi rozwinąć język, w którym to, co zbudowane, staje się emocją.
Moje poszukiwania artystyczne wybierają architekturę nie jako prosty temat, lecz jako strukturę myślenia. W mojej pracy elementy konstrukcyjne pozbywają się funkcji praktycznej, stając się archetypami symbolicznymi:
Schody - Reprezentują dynamikę stawania się. To zaproszenie do ruchu, element łączący płaszczyzny fizyczne i metafizyczne, prowadzący obserwatora do nowych przestrzeni świadomości lub miejsc bytu.
Próg - Prog pomiędzy tym, co znane a tym, co nieznane. Architektonicznie umożliwia łączenie pomieszczeń, emocjonalnie przenosi do stanów ducha obserwatora. Za każdym progiem widz zapraszany jest do projekcji tego, co leży w jego własnym nieświadomości, zawsze poszukując „ponad” widzialnym, co przekształca akt patrzenia w akt osobistego odkrycia.
Łuk - Element architektoniczny w najwyższej formie, ucieleśnia odporność i równowagę. Jego zdolność nie dać się zgnieść ciężarom, lecz rozładowywać je harmonijnie, przekłada się na krzywą i miękką linię, która przyjmuje i uspokaja, oferując stabilność, która jest zarówno strukturalna, jak i duchowa.
W tym ciągłym dialogu między archetypami, materią a światłem, każdy obraz rodzi się jako „miejsce wrażliwe”. Gest malarski spotyka rygor projektowy, by tworzyć głębię nie tylko wizualną, ale perceptualną, zapraszając oglądających do zamieszkania przestrzeni płótna i odkrycia w sobie części siebie.
Soglie III: La Dualità (Thresholds III: The Duality)
Dipinto originale XL, terza ed ultima opera della trilogia “Soglie: Un’architettura dell’Inconscio”.
Ta trilogia to zaproszenie do zamieszkania przestrzeni, która oddziela widzialne od nieznanego. Poprzez rytm wchodzenia, złożoność rozstępu przestrzennego i ostateczną odpowiedzialność dualizmu, architektura zdejmuje swoją funkcję, by stać się progiem emocjonalnym: geometryczna ścieżka prowadząca obserwatora, by przekroczyć granicę między rygorem konstrukcyjnym a głębią wewnętrzną.
Od wchodzenia do wyboru.
Obraz wykonany ręcznie acrylic on canvas o wymiarach „całkowitych” 110x60 cm, wymiary powierzchni malowanej to 100x50 cm, pozostawiono około 5 cm marginesu białego wokół płótna, 100% bawełny o drobnej fakturze, lakier ochronny na końcu.
Dzieło jest unikatowym egzemplarzem podpisanym odręcznie z dołączonym certyfikatem autentyczności, nie jest drukiem, nigdy nie zawieszany.
Dzieło zostanie zapakowane z największą starannością w tubę i wysłane pocztą rejestrowaną z kodem śledzenia w ciągu 3 dni roboczych od zapłaty.
…................................................................................
Carmelo Manuel Tosto | Architekt i Artysta
Urodzony w Katanii (Włochy) w 1990 roku, zarysowałem moją ścieżkę twórczą pomiędzy rygorem projektowania a wolnością wizji. Moje wykształcenie, nabierane w Szkolnym Instytucie Sztuki w Katanii oraz na Wydziale Architektury w Bolonii, z kluczowymi doświadczeniami w Ankara i Mediolanie, pozwoliły mi rozwinąć język, w którym to, co zbudowane, staje się emocją.
Moje poszukiwania artystyczne wybierają architekturę nie jako prosty temat, lecz jako strukturę myślenia. W mojej pracy elementy konstrukcyjne pozbywają się funkcji praktycznej, stając się archetypami symbolicznymi:
Schody - Reprezentują dynamikę stawania się. To zaproszenie do ruchu, element łączący płaszczyzny fizyczne i metafizyczne, prowadzący obserwatora do nowych przestrzeni świadomości lub miejsc bytu.
Próg - Prog pomiędzy tym, co znane a tym, co nieznane. Architektonicznie umożliwia łączenie pomieszczeń, emocjonalnie przenosi do stanów ducha obserwatora. Za każdym progiem widz zapraszany jest do projekcji tego, co leży w jego własnym nieświadomości, zawsze poszukując „ponad” widzialnym, co przekształca akt patrzenia w akt osobistego odkrycia.
Łuk - Element architektoniczny w najwyższej formie, ucieleśnia odporność i równowagę. Jego zdolność nie dać się zgnieść ciężarom, lecz rozładowywać je harmonijnie, przekłada się na krzywą i miękką linię, która przyjmuje i uspokaja, oferując stabilność, która jest zarówno strukturalna, jak i duchowa.
W tym ciągłym dialogu między archetypami, materią a światłem, każdy obraz rodzi się jako „miejsce wrażliwe”. Gest malarski spotyka rygor projektowy, by tworzyć głębię nie tylko wizualną, ale perceptualną, zapraszając oglądających do zamieszkania przestrzeni płótna i odkrycia w sobie części siebie.
